การินการ์ตูน เล่ม 10

สะพานข้ามอัสดงแห่งความตาย (บทแรก)

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด

เพื่อต้องการข้ามผ่านความเป็นมนุษย์

ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอถรรพ์

หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง

……..

เสียงหวูดรถไฟ

ลากผ่านสะพานข้ามแม่น้ำแควดังบาดหู

ดั่งเสียงกรีดร้องของเหล่าเชลยผู้สิ้นหวัง

ปลายทางของรถไฟสายความตาย

ซึ่งปูลาดด้วยหยาดเลือดและซากศพนั้น

จะมีสิ่งใดรอคอยพวกเขาอยู่….

สะพานข้ามอัสดงแห่งความตาย

.           ดีใจจนเนื้อเต้นเมื่อได้รู้ว่าต้นเดือนกันยายนนี้การ์ตูน “การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ คดีที่ 5 สะพานข้ามอัสดงแห่งความตาย (บทแรก)”  จะออกมาให้เพื่อนๆ ได้อ่านกันแล้ววว แต่เอ ไหงตอนแรกสือหลิวได้ข่าวว่าจะออกเดือนสิงหาคมไงล่ะเจ้าคะ 

.         Punica Berry~* : นี่สือหลิวไม่รู้รึว่า Black Tohfu เขาโหมงานจนป่วยน่ะ วางแผงเลื่อนไปแค่อาทิตย์เดียวเอง สือหลิวและเพื่อนๆ คงไม่ว่ากันใช่มั้ยคะ ^^

.          อร๊างงง ไม่ว่าๆๆๆ เจ้าค่ะ แค่มีผลงานออกมาให้สือหลิวอ่าน สือหลิวก็ดีใจมากแย้ววว… อุๆ ถ้าอย่างนั้นเราลองไปดูตัวอย่างภาพประกอบกันเลยดีมั้ยเจ้าคะ แต่ก่อนอื่น เรื่องราวของเล่มนี้มันเป็นยังไงล่ะ อืม…สือหลิวขอคุ้ยหาข้อมูลก่อนนะเจ้าคะ

.         อา…เจอแล้ว

.         หลังจากการเผขิญหน้ากับเชียร ลัลทริมายังคงมีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่ในใจตลอดเวลา ขณะเดียวกันเธอก็สังเกตเห็นความเปลี่ยนไปของการินที่ดูจะดำมืดยิ่งขึ้น และในระหว่างนั้น โรงเรียนนิศาพาณิชย์ก็ได้จัดทริปทัศนศึกษาไปยังจ. กาญจนบุรี โดยลัลไม่รู้เลยว่า การมาเที่ยวครั้งนี้เป็นแผนที่การินวางไว้ (สือหลิว : แผนสูงจริงๆ นะ รินรินเนี่ย >3<) และด้วยพลังญาณอาถรรพ์ก็ทำให้ทั้งคู่ดำดิ่งสู่ห้วงอดีต !!!

——————————————————-

..

.

.

 นิยายการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 6

ตอน ตุ๊กตาร้อยศรัทธา

 .

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด

เพื่อต้องการก้าวข้ามผ่านความเป็นมนุษย์

ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรพ์

หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง

…………………….

เมื่อหนึ่งจุดแห่งศรัทธา นำมาซึ่งร้อยแรงแห่งความเชื่อ

คำทำนายผูกรวมทุกความคาดหวัง

ร้อยเรียงเป็นเส้นด้ายที่เชื่อมต่อไปยังโลกแห่งความมืดมน

มหกรรมรื่นเริงแฝงไปด้วยอันตรายจากวิญญาณที่ไร้เงา

ทุกชีวิตกำลังถูกลิขิตด้วยเศษเสี้ยวแห่งความปราถนา

ภายใต้เส้นใยสีเลือดที่ชักนำทุกคนให้เดินเข้าสู่ประตูอาถรรพ์

ทางเดียวที่จะตอบรับความศรัทธา คือการเผชิญหน้ากับความเชื่อใน…

“ตุ๊กตาร้อยศรัทธา”

 ……………………….

.

.

การ์ตูนการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 9

คดีที่ 4 พิพิธภัณฑ์คนบาป (บทจบ)

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด

เพื่อต้องการก้าวข้ามผ่านความเป็นมนุษย์

ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรพ์

หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง

…………………….

การินและลัลทริมาได้รับบัตรเชิญให้มาร่วมงานเปิดของ “พิพิธภัณฑ์คนบาป” พร้อมกับกลุ่มคนแปลกหน้า

แต่มันกลับกลายเป็นเกมสยองขวัญที่ให้คนในนั้นฆ่ากันเองจนกว่าจะเหลือคนรอดเป็นคนสุดท้าย

เพื่อรางวัลคือการหลุดพ้นจากบาปที่ตนเคยทำมาทั้งปวง

ระหว่างที่เกมยังคงดำเนินไปโดยมีคนตายอยู่เรื่อยๆ จุดจบของเกมก็เริ่มเขยิบใกล้เข้ามาโดยไม่มีใครรู้ตัว?

“พิพิธภัณณ์คนบาป”

.                  หลังจากที่เมื่อวานสือหลิวสุดสวยได้หอบหิ้วภาพตัวอย่างในการ์ตูนการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ ตอนพิพิธภัณฑ์คนบาป (บทจบ) มาฝากเพื่อนๆ แล้ว วันนี้เรามากรี๊ดกร๊าดกันต่อที่ นิยาย “การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 6″ กันดีกว่าเจ้าค่ะ ซึ่งเล่มนี้ก็ออกในงานหนังสือที่จะถึงนี้เช่นกัน
.                  คราวนี้มาในชื่อตอนที่ว่า “ตุ๊กตาร้อยศรัทธา” โอ้ววว…สือหลิวล่ะอยากจะรู้จริงๆ ว่าเรื่องราวมันจะเป็นยังไง เท่าที่ทราบมาจากทีมงานแล้ว ว่ากันว่าเล่มนี้ “การินเป็นเหยื่อเสียเอง” ด้วยล่ะเจ้าค่ะ จะเป็นเหยื่ออะไรนะ เป็นเหยื่อมาตกสือหลิวรึเปล่า อร๊ายยย… เอาเป็นว่าเราไปดูภาพตัวอย่างและตัวอย่างเนื้อเรื่องกันเลยดีกว่าเจ้าค่ะ
.                  O..O โอ๊ะ…ภาพแรกนั่นมันอะไรกันนี่…………………..ตายอย่างสงบ +.,+

.

.

……………………………………………………………….

.

.

.

.

.

.

………………………………………………………………………………….

.

.                “ฉันมีพลังพิเศษ มองเห็นอนาคตได้ ใครมีเรื่องอยากให้ช่วยดูให้ ก็เชิญได้ทุกเวลานะ” สิ้นเสียงของวศิน เสียงหัวเราะก็ดังครืนขึ้นมาทั้งห้องกับมุกตลกของเพื่อนใหม่ ทำเอาเอมิกากับมัณฑินีหันกลับมามองหน้าลัลทริมาด้วยใบหน้าแบบเหวอๆ ทั้งสองคน

.                 “วศิน…เธอนั่งตรงนี้ก็แล้วกัน” เด็กสาวคนหนึ่งซึ่งได้รับคำสั่งจากอาจารย์มาก่อนหน้านี้เดินเข้าไปหา ก่อนจะพานักเรียนใหม่ไปนั่งที่โต๊ะ แต่ยังเดินไปไม่ถึง เด็กหนุ่มกลับเดินฉีกตรงไปหานักเรียนชายที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้อีกแถว พร้อมกับจ้องเขม็งแล้วพูดขึ้นลอยๆ

.                “แฟนนายดูน่ารักดีนะ แต่เสียอย่างเดียวที่เธอชอบเอาแต่ใจไปหน่อย แถมดูท่าจะไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ฉันว่าถ้านายยังชอบเธออยู่ ก็น่าจะไปขอโทษเธอซะดีกว่า เชื่อฉันสิ”

.                “เฮ้ย…นาย…รู้ได้ไง” นักเรียนชายที่ถูกทักถึงกับหน้าถอดสี จ้องหน้าวศินตาโต

.                “เขาพูดเรื่องอะไรน่ะ” นักเรียนหญิงที่ยืนฟังอยู่เริ่มเข้ามาถามบ้าง

.                “ก็ฉันเพิ่งทะเลาะกับแฟนมาน่ะสิ แถมยัยนั่นยังงอนไม่ยอมรับโทรศัพท์ฉันอยู่เลย”

.                คำยืนยันของผู้ถูกทักทำให้เสียงของคนในห้องฮือฮาขึ้นอีกครั้ง แต่ต่างไปจากตอนแรก หลายๆ คนเริ่มล้อมวงเข้ามายืนรอบๆ เด็กหนุ่มหน้าใหม่

.                “ไม่จริง…นายรู้ได้ยังไง”

.                “วศิน เธอรู้ได้ยังไง ดูให้พวกเราบ้างสิ”

.                “ใช่ๆ…ดูให้เราบ้าง”

.                เพียงคำพูดไม่กี่ประโยคเท่านั้น วศินหนุ่มหน้าตี๋ก็กลายมาเป็นศูนย์กลางของคนในห้องที่อยากลองพลังของเขาขึ้นมาในทันที แต่คงไม่ใช่ทุกคน เพราะมีหลายคนเช่นกันที่มองเขาอย่างกังขา และเลือกที่จะไม่เข้าไปยุ่ง

.                “เฮอะ…เห็นห้องเราเป็นอะไรกัน ถึงได้ส่งแต่คนแปลกๆ มาอยู่” นักเรียนชายท่าทางนักเลงคนหนึ่งตะโกนเสียงดัง เพื่อปรามเพื่อนนักเรียนที่เริ่มสร้างความรำคาญให้คนที่เหลือซึ่งไม่ได้สนใจอยากจะรู้อนาคต “มีแค่สองคนก็แย่พออยู่แล้ว ยังจะส่งคนที่สามมาอีกเฮอะ”

.                “คนแปลกๆ เขาหมายถึงใครเหรอ” วศินหันไปมองนักเรียนคนนั้นแล้วหันไปถามนักเรียนที่ยืนอยู่ข้างๆ ตัวเอง

.                “คนแรกก็…การิน ส่วนคนที่สองก็…ยัยแม่มดที่นั่งอยู่ตรงนั้นไง” เด็กสาวก้มลงกระซิบบอกเพื่อนใหม่ เหลือบตาชี้นิ้วไปทางลัลทริมาอย่างไม่เกรงใจ จนเอมิกาแทบจะลุกออกไปเอาเรื่อง แต่ยังไม่ทันจะอ้าปากเถียง ประตูหน้าห้องก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง พร้อมด้วยร่างของเด็กหนุ่มซึ่งหายไปจากโรงเรียนนานนับสัปดาห์

.                การิน!

.                “คนนั้นล่ะ การิน จินตเมธร” เด็กหนุ่มที่นั่งด้านหลังวศินยื่นหน้ามากระซิบบอก

.                “งั้นเหรอ” วศินหันไปมองการินตรงๆ แบบไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะรู้ตัว ท่ามกลางความตื่นตะลึงของเพื่อนร่วมห้องที่พยายามส่งสัญญาณบอกให้เขาอยู่ห่างๆ การินเอาไว้ แต่นักเรียนใหม่กลับลุกขึ้นจากที่นั่ง เดินตรงไปหาการินโดยไม่สนใจคำเตือนของใครทั้งสิ้น

.                “หวัดดี ฉันชื่อวศิน สาโรชวิรัตน์” เด็กหนุ่มยิ้มอย่างอมภูมิ พร้อมกับยื่นมือออกไปทักทายการินที่ค่อยๆ ลืมตาขึ้นมอง

.                แล้วมุมปากของการินก็ขยับเล็กน้อย เผยรอยยิ้มที่เหมือนแสยะยิ้มเล็กๆ ให้กับวศินที่เกือบสะดุ้งกับสายตาและบรรยากาศรอบตัวที่ชวนให้รู้สึกขยะแขยง แต่เขาก็ยังคงยิ้มสู้

.                “หึ…หึ หึ…หึ เด็กใหม่…” การินหัวเราะเบาๆ พร้อมกับล้วงเอาอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง ก่อนจะยื่นมือออกไปตรงหน้าวศิน มันคือตุ๊กตาไม้ขนาดเท่ากำมือที่ห่อด้วยเศษผ้าและด้ายสีขาวอมเหลือง “เอ้า…ของขวัญสำหรับเพื่อนใหม่ หึ…หึ หึ…หึ”

.                “นี่น่ะเหรอ ‘ของ’ ของนายที่คนในห้องกลัวนักหนา…ไร้สาระจริงๆ ฮะ ฮะ” วศินหัวเราะพร้อมรอยยิ้มที่เย้ยหยัน และโยนตุ๊กตาไม้ของการินทิ้งลงบนพื้นเหมือนมันไม่มีอะไรสำคัญพอที่เขาจะใส่ใจ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้การิน ในระยะที่คนทั้งห้องต่างลุ้นว่าจะเกิดอะไรต่อไป “ดูท่านายจะคิดว่าตัวเองเล่นของได้สินะ แต่ขอเตือนว่ามายุ่งกับเรื่องพวกนี้จะดีกว่า เชื่อฉันได้เลย ไม่อย่างนั้นนายจะเดือดร้อน ฉันเห็นอนาคตของนาย เชื่อฉันได้เลย”

.                ท่ามกลางความตื่นตะลึงของทุกคนกับการกระทำที่อาจหาญของนักเรียนใหม่ การินกลับจ้องเขม็งมายังวศินเงียบๆ แล้วแสยะยิ้ม เหลือบตามองอีกฝ่ายแบบเหยียดๆ

.                “เฮอะ…แกกำลังจะบอกฉันว่าแกมีพลังพิเศษงั้นเหรอ หึ…หึ หึ…หึ น่าสนุกดีนี่” การินหัวเราะในลำคอ พร้อมกับจ้องหน้าอีกฝ่ายที่ไม่มีท่าทีจะหลบตา แต่กลับมองเขาแล้วตอบกลับมาอย่างใจเย็น ไร้ท่าทีตื่นตระหนก

.                “ดูท่านายจะไม่เชื่อว่าฉันมีพลังจริงๆ สินะ งั้นเอางี้…ฉันจะแสดงให้นายดูเองว่าสิ่งที่ฉันทายต่อไปนี้มันคือเรื่องจริง” วศินหลับตา ก้มหน้าลงเล็กน้อย จรดปลายนิ้วชี้ลงตรงกลางหน้าผาก “ฉันเห็นอนาคตของนาย…นาย…จะมีเคราะห์ลอยมาหา เชื่อฉันได้เลย”

.                  บทจบที่เพื่อนๆ ต่างรอคอยของการ์ตูนการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์มาแล้วเจ้าค่ะ ในงานหนังสือเดือนมีนาคมนี้ได้พบกันแน่นอนกับ “การ์ตูน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 9 ตอน พิพิธภัณฑ์คนบาป (บทจบ)” หลังจากที่การินและลัลทริมาได้รับบัตรเชิญให้มาร่วมงานเปิดของ “พิพิธภัณฑ์คนบาป” พร้อมกับกลุ่มคนแปลกหน้า แต่มันกลับกลายเป็นเกมสยองขวัญที่ให้คนในนั้นฆ่ากันเองจนกว่าจะเหลือคนรอด เป็นคนสุดท้าย เพื่อรางวัลคือการหลุดพ้นจากบาปที่ตนเคยทำมาทั้งปวง ระหว่างที่เกมยังคงดำเนินไปโดยมีคนตายอยู่เรื่อยๆ จุดจบของเกมก็เริ่มเขยิบใกล้เข้ามาโดยไม่มีใครรู้ตัว?

.                 ปริศนาทุกอย่างกำลังจะคลี่คลายแล้วเจ้าค่ะ วันนี้สือหลิวสุดสวยเลยแอบฉกภาพตัวอย่างมาฝากเพื่อนๆ ทุกคน เป็นการวอร์มก่อน อิๆ

.

.

.

.

 

การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ 5

 

ตอน พระพรแห่งความเจ็บปวด

 

 

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด

…เพื่อต้องการข้ามผ่านความเป็นมนุษย์
ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรพ์
…หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
……………

 

เมื่อหนทางสู่สิ่งที่ต้องการ แลกมาด้วยความเจ็บปวด

 

ปรารถนานำมาซึ่งแสงแห่งความเชื่อ

 

แรงแห่งศรัทธานำมาซึ่งภาพแห่งความฝัน

 

เกมโชว์มรณะที่ทุกคนมีส่วนร่วมกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

 

และความอ่อนแอที่ถูกปิดกั้น กำลังจะถูกเปิดเผย

 

ทั้งผู้เล่นและผู้ชมกำลังจะถูกดูดกลืนไปสู่หลุมดำแห่งความต้องการ

 

เพื่อความบังเทิงที่แฝงไว้ด้วยไอแห่งความตาย ในบทละครที่มีชื่อว่า

 

‘พระพรแห่งความเจ็บปวด’

.

.         วันนี้สือหลิวรู้สึกครึ้มอกครึ้มใจเป็นพิเศษเจ้าค่ะ เพราะว่าพอมาถึงที่สำนักพิมพ์ เหล่าบก.สส.ห.พนก. ก็มีข่าวดีมากระซิบถึงข้างหูสือหลิว อร๊างงง…
.

.          จริงเหรอๆ ที่ว่า นิยายการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ คดีที่ 5 กำลังจะออกเร็วๆ นี้ สงสัยสือหลิวคงจะต้องไปเตรียมตัวไปปิดซอยเลี้ยงซะหน่อยแล้วล่ะเจ้าค่ะ ไม่เจอกันนานพ่อการินของสือหลิวยังคงหล่อลากเหมือนเดินนะเจ้าคะ คราวนี้มาพร้อมกับชื่อตอนที่ว่า “พระพรแห่งความเจ็บปวด” ชื่อเท่มั่กๆ บก.สส.หพนก.ฝากบอกมาอีกว่า ภายในเดือนกุมภาพันธ์นี้ เพื่อนๆ จะได้ครอบครองกันแล้วล่ะเจ้าค่ะ ไชโย้…
.

.          เอ…ว่าแต่พ่อหนุ่มแว่นคนนั้นเป็นใครมาจากไหนกันล่ะเจ้าคะ เดี๋ยวสือหลิวขออนุญาตไปตามสืบก่อนดีกว่า ตอนนี้เพื่อนๆ ก็ชื่มชมภาพประกอบและตัวอย่างเนื้อเรื่องไปพลางๆ ก่อนแล้วกันเจ้าค่ะ

.

—————————————————

 นิยายการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 5

“พระพรแห่งความเจ็บปวด”

 

 

—————————————————-

.

 

.           “อย่างการินเนี่ยนะจะไปแข่งรายการ Clever Answered ออกทีวี” เอมิกาทำตาโต
.           “เขาคัดหัวกะทิของแต่ละโรงเรียนเท่านั้นนี่นา แถมเวลาจะสมัครยังต้องส่งผลการเรียนไปเพื่อให้ทางนั้นพิจารณาก่อนถึงจะเข้าแข่งได้นะ แล้วคำถามแต่ละครั้งก็จะมีคนเอามาพูดถึงในกระทู้หน้าเวบบอร์ดของโรงเรียนด้วย…เฮ้อ น่าเสียดายที่ดันเป็นเทปสุดท้าย ”
.           “หมอนั่นใช้เส้นของพ่อแน่ๆ ไม่งั้นจะได้ไปแข่งได้ยังไง มาเรียนก็เหมือนไม่ได้มา นี่ถ้าพ่อมันไม่ได้เป็นผู้อำนวยการ คงโดนไล่ออกไปนานแล้ว นี่ยังจะเป็นตัวแทนของโรงเรียนไปแข่งอีก จะมีปัญญาอะไรไปสู้เขา มีแต่ทำให้ฉันขายหน้าเปล่าๆ” ปรัชญาสิ้นสุดความอดทนจึงระบายความอัดอั้นออกมา โดยไม่ได้ดูสีหน้าของคนรอบข้างที่พยายามส่งสัญญาณด้วยสายตาให้ กระทั่งรู้สึกถึงวงล้อมของเพื่อนต่างแตกกระจายออกไปคนละทาง เมื่อร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มผมสีดำ ผู้มีนัยน์ตาที่มักจะจ้องมองทุกคนอย่างเหยียดหยาม กำลังเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับคลื่นแห่งความอึดอัดและน่ารังเกียจไหลเข้ามาพร้อมกัน

.           การินเดินมานั่งลงบนเก้าอี้แล้วยกเท้าขึ้นพาดบนโต๊ะอย่างแรงจนปรัชญาชะงักไปครู่หนึ่ง ราวกับว่าเท้าคู่นั้นอาจจะวางลงบนตัวเองหากเขายังเปิดปากพูดต่อไป ถือเป็นการรุกโดยไม่ต้องปริปากเลยสักนิด

.

.          เทปสุดท้ายที่มีการินเข้าแข่งด้วย

.

.         จู่ๆ เด็กสาวก็รู้สึกเหมือนพื้นห้องกำลังสั่นไหวและหนาวยะเยือกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ขาอันอ่อนแรงพาเธอเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าการิน ทั้งๆ ที่รู้ว่าต้องตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งห้อง

.

.         ยัยแม่มดไปหามันแล้ว คราวนี้จะเกิดเรื่องอะไรอีกไหมนะ
.        ผีเน่ากับโลงผุจริงๆ ไม่น่าต้องมาอยู่ห้องเดียวกับพวกแกเลย
.        ตายๆไปซะทีเถอะ หายไปซะที คนอื่นจะได้ไม่มาขวัญผวาเพราะพวกแก

.

.        “นาย…นายจะเข้าแข่งจริงๆ หรือ”
.        “พูดเรื่องอะไรของเธอ” การินเหลือบมองลัลทริมาผ่านตุ๊กตาที่แกว่งไปมาไม่หยุด
.        “ก็รายการ Clever Answered ไง นายสมัครไปทำไม หรือว่า…”

.

.        ‘หรือว่านายวางแผนอะไรอีก’

.

.        “หึ…หึ หึ…หึ” แทนที่การินจะตอบโต้ มือข้างที่พันด้วยผ้าสีขาว กลับหยิบตุ๊กตาผ้าขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากกระเป๋ากางเกง กลิ้งมันไปมาบนฝ่ามือราวกับเคลื่อนไหวได้เอง พร้อมแสยะยิ้มอย่างน่าขนลุก
.        “นายกำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่” ลัลทริมาถามอย่างกล้าๆ กลัว
.        “วางแผน?”
.        “ใช่! เรื่องรายการ Clever Answered นั่นแหละ นายกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่ใช่มั้ย” ลัลทริมาถามทันทีพร้อมกับทิ้งช่วงอยู่ครู่หนึ่ง และถามต่อว่า “แล้ว…มันไม่เกี่ยวกับฉันใช่มั้ย”
.        “หึ…หึ หึ…หึ เธอน่าจะถามตัวเองมากกว่านะว่า ‘ญาณอาถรรพ์’ ของตัวเองกำลังก่อเรื่องอะไรสนุกๆ อยู่กันแน่” การินพยายามกลั้นเสียงหัวเราะของตัวเองพลางเดินก้าวเข้ามาหาลัลทริมาทำให้เธอเผลอถอยหลังด้วยความกลัว “อีกอย่างถ้าคิดว่าฉันจะวางแผนเพื่อไปรายการปัญญาอ่อนแบบนั้นล่ะก็ สู้ส่งชื่อเธอไปรายการนั้นแล้ว รอดูสิ่งที่ญาณอาถรรพ์จะแสดงออกมาไม่ดีกว่าเรอะ ลองคิดดูสิว่าถ้าคราวนี้ทั้งห้องส่งที่ใช้ถ่ายทำเกิดฆ่ากันตายขึ้น มันจะน่าสนุกขนาดไหน รับรองเลยว่าคราวนี้เธอได้โด่งดังทั่วประเทศเลยแน่ยัยแม่มด”
.        “นั่นสิ…ฉันลืมไปได้ยังไงว่ายังมีวิธีเล่นแบบนี้อยู่…ถ้าอย่างนั้นคราวหน้าฉันส่งชื่อยัยแม่มดไปรายการปัญญาอ่อนนั่นดูดีมั้ยหึ…หึ หึ…หึ”

 การ์ตูนการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 8

คดีที่ 4 พิพิธภัณฑ์คนบาป (บทกลาง)

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด

เพื่อต้องการก้าวข้ามผ่านความเป็นมนุษย์

ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรพ์

หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง

…………………….

พิพิธภัณฑ์เปิดใหม่ที่เชื้อเชิญให้ “ลัลทริมา” กับ “การิน”

เข้าไปร่วมพร้อมกับกลุ่มคนแปลกหน้า 4 คน

ทว่ามันกลับกลายเป็นเกมสยองขวัญที่ขังพวกเขาไว้ในตึก

กติกามีเพียงข้อเดียวคือ “ฆ่ากันจนกว่าจะเหลือรอดเพียงคนเดียว เพื่อการชำระบาป”

ทุกคนเดาว่า เป็นแผนของเจ้าของพิพิธภัณฑ์

แต่เมื่อการินและลัลได้พบศพของเพียงพิมา และอีกหนึ่งศพที่ไหม้เกรียมด้านหลังประตู

สิ่งที่พวกเขาคาดเดาเอาไว้ก็กลับตาลปัตรไปอย่างสิ้นเชิง และเกมอาถรรพ์นี้ก็ยังคงดำเนินต่อไป…

 พิพิธภัณฑ์คนบาป

.
.          ในเดือนธันวาคมนี้ การ์ตูนการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 8 ตอน พิพิธภัณฑ์คนบาป (บทกลาง) กำลังจะมาพบกับเพื่อนๆ แล้ววว… หลังจากทำให้สือหลิวและเพื่อนๆ ค้างคาใจในปริศนาของพิพิธภัณฑ์กันไปในเล่ม 7
แถมยังมีคนตายอีกแหนะ ฮือๆ น่ากลัวๆ มาเล่มนี้ เรื่องราวคงจะสนุกสุดเหวี่ยงแน่ๆ เอาเป็นว่า เราลองไปดูภาพตัวอย่างกันเลยดีกว่าเจ้าค่ะ
.          .     

.           

.

.           

.    

.            

.         

 การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 7

 คดีที่ 4 พิพิธภัณฑ์คนบาป (บทแรก)

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด

เพื่อต้องการก้าวข้ามผ่านความเป็นมนุษย์

ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรพ์

หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง

…………………………………

พิพิธภัณฑ์เปิดใหม่ที่เชื้อเชิญให้ “ลัลทริมา” กับ “การิน” เข้าไปร่วม

พร้อมกับกลุ่มคนแปลกหน้าอีกกลุ่มหนึ่ง

โดยหารู้ไม่ว่า พวกเขาได้ก้าวเข้าสู่เวทีแห่งการนองเลือดที่ไม่สามารถหวนกลับไปได้

กติกามีเพียงข้อเดียวคือ “ฆ่ากันจนกว่าจะเหลือรอดเพียงคนเดียว เพื่อการชำระบาป”

แล้วพวกเขาจะรอดไปจากเกมหฤโหดนี้ไปได้อย่างไร

…มันเป็นแค่เกมจริงๆ หรือว่ายังมีบางอย่างแอบซ่อนอยู่

…นี่คือบทเริ่มต้นของอาถรรพ์ครั้งใหม่ที่มืดดำและน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม

พิพิธภัณฑ์คนบาป