มาแว้ววววเจ้าค่าเพื่อนๆ >3<               

              นะ นะ นั่นสือหลิวมิได้ตาฝาดไปใช่มั้ยเจ้าคะ “การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ ฉบับการ์ตูน เล่ม 7″  อุกรี๊ดดดดด…

              สือหลิวขอกรี๊ดดังๆ หน่อยนะเจ้าค่ะ พอดีการิน การ์ตูน เล่มใหม่มันช่างดูดี ถูกใจสือหลิวจริงๆ แต่แหมจะให้สือหลิวแอบดูอยู่คนเดียวก็กระไรอยู่ใช่ม้า สือหลิวรู้ว่า เพื่อนๆ หลายคนก็อยากอ่านเหมือนกัน ก็เลยเอาตัวอย่างเล็กๆ น้อยๆ มาอวดเพื่อนๆ ด้วย รับรองว่า ตื่นเต้นเร้าใจไม่แพ้เล่มเก่าๆ เลยทีเดียว

             โอ๊ะๆๆ พลิกๆ พลิกดูชื่อตอน ตอนนี้มีชื่อว่า “พิพิธภัณฑ์คนบาป”  ฮึ้ยยย ไรอ่า อยากรู้ๆ >0< แต่ว่าถ้าเป็นการินแล้ว พิพิธภัณฑ์นี้คงไม่ได้มีของโชว์ธรรมดาๆ แน่ จะเป็นยังไงน่ะเหรอ สือหลิวขอแอบอุบไว้ก่อนแล้วกัน รับรองว่าอีกไม่นานเพื่อนๆ จะได้ยลโฉมแน่นอนเจ้าค่ะ

มาแว้วจ้าๆ…

                นี่สือหลิวมารายงานตัวช้าไปหรือเปล่าเจ้าคะ เพราะเพื่อนๆ ส่วนใหญ่คงจะทราบข่าวและหาจับจองมาเป็นเจ้าของกันหมดแล้ว (ความจริงแล้วแอบดีใจเจ้าค่ะ ^^) “การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 4 ตอน ความลับของกระจกเงา” ได้วางแผงไปเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะเจ้าค่ะ เพื่อนๆ คนไหนยังไม่ได้ยลโฉม สือหลิวแนะนำว่าให้ไปตามล่ายังร้านหนังสือชั้นนำทั่วไปได้เลยเจ้าค่ะ
               วันนี้สือหลิวขอทิ้งท้ายไว้ด้วยภาพตัวอย่างในเรื่องแล้วกันเจ้าคะ ตามไปดูกันเล้ยยย…

 

 การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ (การ์ตูน)

“เกมลองของ สวนสนุกต้องสาป”

 

บทแรก

 

บทจบ

 

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด
เพื่อต้องการข้ามผ่านความเป็นมนุษย์
ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรพ์
หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
…..
ในเงามืด…ท่ามกลางเครื่องเล่นที่ไร้ผู้คน
เด็กสาวย่ำเท้าอย่างโดดเดี่ยว
ตามเสียงบงการอันหาที่มาไม่ได้ของ
“วิญญาณปริศนาแห่งไอริณ”
ทุกย่างก้าวนำทางโดยญาณอาถรรพ์
ล่วงผ่านเขตแดนของโลกคนเป็น
สู่มิติแห่งความคลั่งแค้นของเหล่าคนตาย
จนกว่าราตรีนี้จะลุล่วง
จนกว่าโศกนาฏกรรมนองเลือดจะซ้ำรอย
นี่คือการละเล่นที่เดิมพันด้วยชีวิต
เกมลองของ สวนสนุกต้องสาป

การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์
ตอน ความลับของกระจกเงา

 

 

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด
…เพื่อต้องการข้ามผ่านความเป็นมนุษย์
ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรพ์
…หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง
……………

ท่ามกลางแสงเทียนสลัว
หยาดหยดสีแดงฉานอาบชโลมร่างไร้วิญญาณ
หลายชีวิตต้องถูกสังเวยในพิธีกรรมนองเลือด
เพื่อข้ามผ่านความเจ็บปวดสู่พรมแดนแห่งความลี้ลับ
ทุกภาพทุกเหตุการณ์ล้วนเกิดขึ้น
ผ่านสิ่งที่สะท้อนมากกว่าความจริงของปัจจุบัน
หากมันยังเคลือบแฝงด้วยรอยอาวรณ์แห่งอดีต
รอวันบรรลุปรารถนาอันไม่เคยเป็นจริง
ประตูที่ปิดตายกำลังจะเปิดออก
ด้วยกุญแจอันจะนำไปสู่การคลายปมปริศนา
ความลับของกระจกเงา

การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 4
 

 

กระดึบ…กระดึบ…
              
           มาแล้วเจ้าค่ะ สือหลิวค่อยๆ เยื้องย่างมาบอกข่าวเพื่อเขย่าอารมณ์เพื่อนๆ ให้ตื่นตัวอีกครั้งกับ การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 4 ที่มีชื่อตอนว่า “ความลับของกระจกเงา”
              
          ในเล่มนี้เพื่อนๆ จะได้เห็นความลับภายใต้ผ้าพันแผลของการิน ว้าวๆๆๆ ไม่ต้องสปอยอะไรมากมายก็น่าอ่านซะขนาดนี้ เห็นท่าว่าเพื่อนๆ จะต้องห้ามพลาดแล้วล่ะเจ้าค่ะ
              
           การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 4 จะเปิดตัวมาให้เพื่อนๆ ได้จับจองเป็นเจ้าของแน่ๆ ในงานหนังสือที่จะถึงนี้ อดใจรออีกนิ๊ดดด…เดียวเท่านั้นนะเจ้าค่ะ ได้อ่านฉลองปิดเทอมกันแน่นอน
              วันนี้สือหลิวเลยหยิบส่วนหนึ่งของเรื่องมาเป็นน้ำจิ้มเล็กๆ น้อยๆ ก่อนจะขอตัวไปเร่งทำผลงานดีๆ มาให้ทุกคนได้อ่านกันอีกนะเจ้าคะ บ๊าย บาย จุ๊บๆ 

…          

           ลูกวอลเลย์สีหม่นลอยลิ่วกลางอากาศตามแรงตบ พุ่งตกลงบนพื้นด้วยความแรงก่อนจะกลิ้งหลุนๆ มาหยุดสนิทอยู่แทบเท้าของเด็กหญิงคนหนึ่ง
            
          “ขอโทษนะคะ เก็บลูกบอลให้หน่อยค่ะ”
             
          เด็กสาวซึ่งเพื่อนๆ รู้จักกันในนาม ‘ลัลทริมา’ ป้องปากบอกพลางยิ้มหวาน หลังจากเสียเวลาวิ่งตามลูกวอลเลย์เจ้าปัญหาซึ่งลิ่วห่างจากสนามมาตั้งไกล ก่อนที่มันจะเลิกพยศและหยุดนิ่งสนิทอยู่หน้าห้องเก็บของบริเวณด้านหลังโรงเรียนนิศาพาณิชย์ ซึ่งเป็นจุดที่ไม่ค่อยมีใครเดินผ่านมาไปมาสักเท่าไรนัก
            
           เด็กหญิงที่ลูกบอลกลิ้งเข้าไปหานั้นเป็นเด็กหน้าตาน่ารักคนหนึ่ง ดูท่าทางจะยังเรียนอยู่มัธยมต้น คะเนอายุคงไม่น่าเกินสิบสี่ปี ผมผูกเปียทั้งสองข้างเพิ่มความน่าเอ็นดูให้เหมือนสาวน้อยน่าทะนุถนอม เธอเบือนหน้าลงไปมองลูกวอลเลย์ตรงเท้าตัวเอง ก่อนจะย่อตัวลงไปเก็บมันขึ้นมาส่งให้อย่างช้าๆ โดยไม่พูดอะไร
             
         “ขอบคุณมากค่ะ” ลัลทริมารับลูกวอลเลย์ไปพร้อมกับรอยยิ้มขอบคุณ
             
          แต่ขณะกำลังหันหลังกลับนั้นเอง ลัลทริมาก็นึกขึ้นได้ว่าเด็กหญิงผมเปียที่เพิ่งส่งลูกวอลเลย์ให้เมื่อสักครู่นั้นใส่เครื่องแบบนักเรียนไม่คุ้นตา และไม่ใช่ชุดเครื่องแบบของโรงเรียนนิศาพาณิชย์อย่างแน่นอน
             นี่ยังเป็นเวลาเรียนอยู่เลย แล้วเด็กคนนั้นมาทำอะไรตรงนี้กันนะ?
            
            หรือว่าเธอจะมาทำธุระแล้วเกิดหลงทาง…
            
            …ไม่แน่นะ ก็โรงเรียนเรากว้างจะตาย ใครไม่เคยมาแล้วเดินสุ่มสี่สุ่มห้าแล้วหลงก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
             เมื่อคิดอย่างนั้นแล้วลัลทริมาก็หันกลับไปด้วยความปรารถนาดี หวังจะช่วยเหลือแขกหลงทางคนนี้ให้สมกับเป็นนักเรียนเจ้าบ้านที่ดีเสียหน่อย
            
             ทว่าไม่มีใครตรงนั้นอีกแล้ว ร่มไม้บริเวณหลังโรงเรียนไม่ปรากฏแม้แต่เงาของใครสักคน ที่โล่งซึ่งไม่มีจุดไหนลับตาได้มีแต่เธอยืนอยู่เพียงลำพังเท่านั้น
            
             “อ้าว หายไปไหนแล้วล่ะ” เด็กสาวรำพึงกับตัวเองด้วยความประหลาดใจ พลางหันไปมองรอบๆ เผื่อว่าจะยังทันเห็นเด็กหญิงหลงทางคนนั้นอยู่ที่ไหนสักแห่ง
           
             แต่ไม่ว่าจะมองไปทางไหน เธอคนนั้นก็หายไปแล้ว
           
            ไม่น่าเชื่อว่าแค่เพียงไม่กี่วินาทีที่ลัลทริมาหันหน้าไปและหันหน้ากลับมา เด็กหญิงแปลกหน้าจะเดินหนีไปได้อย่างรวดเร็วขนาดนั้น
           
            และช่วงเวลาแห่งความงงงวยนั่นเองที่ทำให้เธอได้สังเกตถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นอย่างเงียบๆ
           
            บานประตูห้องเก็บของที่จำได้ว่ามันปิดสนิทอยู่นั้น…เปิดอ้าออก
           
            หัวคิ้วของลัลทริมาขยับเข้าชนกันพลางหรี่ตามองด้วยความสงสัย ก่อนที่เด็กสาวจะตัดสินใจค่อยๆ เดินตรงไปหาห้องเก็บของซึ่งตั้งอยู่ในมุมอับหลังโรงเรียน จนทำให้มันกลายเป็นสถานที่ซึ่งไม่ค่อยมีใครเข้ามายุ่มย่ามสักเท่าไร
           
             ทันทีที่ก้าวเข้าไปในนั้น การเปลี่ยนสภาพจากแสงสว่างเข้าสู่ความมืดโดยฉับพลันก็ทำให้เธอรู้สึกราวกับตาบอดไปชั่วขณะ ยิ่งไปกว่านั้นกลิ่นเหม็นอับก็ลอยเข้ามาปะทะอย่างรุนแรงจนต้องยกมือขึ้นปิดจมูก เป็นบรรยากาศที่ไม่น่าอภิรมย์สักเท่าไรเลย 
           
              “มีใครอยู่มั้ย…” 
           
               ลัลทริมาตะโกนเรียกด้วยความรู้สึกอยากรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด 
           
              แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา…
           
              รออยู่ครู่หนึ่งจนตาเริ่มหายพร่าและปรับเข้ากับความมืดสลัวในห้องแล้ว ลัลทริมาก็ค่อยๆ เดินก้าวเข้าไปข้างในห้องเก็บของให้ลึกมากขึ้นอีกหน่อย พร้อมกับพยายาม   เพ่งมองหาเด็กหญิงปริศนาคนนั้น
           
              และเธอก็ได้เจอ…
           
              ในความมืดของห้องเก็บของแห่งนี้ ด้านในปรากฏร่างหนึ่งซึ่งยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ กรอบไม้รอบบานฉลุลายประหลาดที่ทำให้ดูเป็นงานฝีมือโบราณได้เท่าๆ กับดูเป็นของขลังมีอาถรรพ์ ซึ่งมันก็เข้ากับเงาสะท้อนของเจ้าของร่างที่กำลังฉายอยู่ในนั้น
            “การิน!!!”

              การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ (เล่ม6) ฉบับการ์ตูน                                    

            มาแล้วจ้าาาา…มาตามคำเรียกร้องของเพื่อนๆ ชาว Black Fantasy ที่ใจจดใจจ่อรอพบกับการ์ตูนการินเล่ม 6 หรือในตอน “เกมลองของ สวนสนุกต้องสาป” บทจบ กันเสียที หวังว่าภาพที่สือหลิวฉกมาอวดนี้จะถูกอกถูกใจและยั่วน้ำลายเพื่อนๆ ได้เป็นอย่างดีนะเจ้าคะ

             สือหลิวขอรับรองว่าเล่มนี้จะเป็นบทจบที่ทำให้เพื่อนๆ ต้องประทับใจกันอย่างแน่นอน เพราะว่า…อุ๊บ!   สือหลิวขออุบไว้ก่อนดีกว่าค่ะ ส่วนตอนนี้ไปชมภาพสวยๆ จากพี่ๆ ทีม Black Tohfu กันเลยดีกว่า…
                      

                        

                        

                         

สวัสดีค่า ~  
              สือหลิวขอปลีกตัวมาอัพเดทข่าวต้อนรับวันศุกร์ที่ 13 เจ้าค่ะ วันนี้สือหลิวมีหนังสือการ์ตูนลิขสิทธิ์จากต่างประเทศมาโชว์ให้เพื่อนๆ ได้ยลโฉมกัน แท่น…แทน…แท๊น…

            

           

            แหมมมมมม~ หนังสืออาไร๊….น่าอ่านชะมัดเลย โฮะๆ เพื่อนๆ คนไหนสนใจจะตามไปหาซื้อมาครอบครองเป็นของตัวเองกันก็ได้นะเจ้าคะ หนังสือจะออกในเดือนเมษายนนี้เจ้าค่า แต่สือหลิวว่าคงต้องเหนื่อยกันหน่อยล่ะ เพราะหนังสือเล่มนี้วางขายอยู่ตั้งนู้นนนนนนแหนะ…ประเทศมาเลเซีย มีชื่อเรื่องว่า “FaIL aNEH GaRIN”  โอ๊ะๆ ทำไมรูปการินกับลัลทริมาของพวกเราถึงไปโผล่อยู่บนปกหนังสือนั่นล่ะ เอ๊ะๆ ชื่อหนังสือนั่นก็ด้วยนี่นา การินชัดๆ อะไรกันนี่!!
           

            555 เอาล่ะค่ะเพื่อนๆ สือหลิวไม่แกล้งเฉไฉละ พวกเรามาร่วมแสดงความยินดีกับ “การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์” กันอีกครั้งต้อนรับวันเกิดของการินวันที่ 13 กุมภาพันธ์ กันดีกว่า ความจริงแล้วที่สือหลิวเอามาอวดนี่ก็คือโฉมหน้าของหนังสือ  “การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์” ในเวอร์ชั่นการ์ตูนนะเจ้าคะ สือหลิวแอบไปฉกมาอวดเพื่อนๆ ก่อนใครเลย ถือว่าเป็นของขวัญวันเกิดให้หนุ่มการินและถือเป็นกำลังใจให้ทีมงานพูนิก้าด้วย สู้ๆ 

การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ (เล่ม5) ฉบับการ์ตูน

 

เอี๊ยดดด โครมมม!!!

          สือหลิวรีบเบรกดังๆ เพื่อมาแจ้งข่าวกระตุ้น ชาว Black Fantasy ที่เริ่มเงียบเหงา กับข่าวสารที่ทุกคนรอคอยมานานแสนนาน รอลุ้นอยู่ว่าเมื่อไรหนอ…เมื่อไรจะได้อ่านสักที

          และแล้วการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ ฉบับการ์ตูน เล่ม 5 ก็เสร็จสิ้นกระบวนการจัดทำแบบสดๆ ร้อนๆ จนสือหลิวต้องรีบฉกต้นฉบับมาอวดเพื่อนๆ เป็นการยั่วน้ำลายก่อนใคร

          เนื้อหาในเล่มนี้ก็จะเป็นเรื่องราวของลัลทริมา นางเอกของเราอีกแล้ว ซึ่งฉากจะเริ่ดหรูอลังการบุกไปถ่ายทำกันถึงในสวนสนุก…แต่…ถ้าเป็นสวนสนุกในเรื่องการิน ย่อมต้องไม่ธรรมดาแน่นอนเลยใช่ไหมเจ้าคะ

          เอ้อ…สือหลิวเกือบลืมไปค่ะ การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ ตอนนี้มีชื่อตอนว่า “เกมลองของ สวนสนุกต้องสาป” แค่ชื่อก็ดูน่าตื่นเต้นเร้าใจซะแล้วสิเจ้าคะ ลองไปชื่นชมลายเส้นกันเลย…อิอิ

การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์

ตอน เกมเชื่อมความตาย ออนไลน์มรณะ

 

 

 

การิน เด็กหนุ่มผู้คลั่งไคล้ศาสตร์มืด
…เพื่อต้องการข้ามผ่านความเป็นมนุษย์
ลัลทริมา เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรพ์
…หากแต่ปรารถนาเพียงแค่เป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง

…..

23 นาฬิกา 23 นาที
หน้าจอเริ่มส่องแสงทำงานกลางดึกสงัด
เกมออนไลน์ซึ่งใช้เพียงปลายนิ้วสัมผัส
กลายเป็นความสยองสุดวิปริตที่ไล่ล่าผู้เล่นซึ่งฝืนกฎของมัน
‘แมวน้อยโดดเดี่ยว แมวน้อยโดดเดี่ยว…ของฉัน’
เสียงเพรียกหาจากโลกดิจิตอลดังยะเยือก
พร้อมความตายที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในโรงเรียนนิศาพาณิชย์
ใครบางคนที่ถูกหลงลืมกำลังกลับมาทวงสัญญา
เพื่อเสาะหาและจองจำลมหายใจ สิ่งที่ผูกพันไว้ใน…
เกมเชื่อมความตาย ออนไลน์มรณะ

การิน…ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่ม 3

 สวัสดีเจ้าค่ะ ^^
           หลังจากที่มีการย้ายบ้าน ทำให้บทความของหนุ่มการินหายไป วันนี้สือหลิวก็จะกลับมาแจ้งข่าวสารของการินฉบับนิยายตอนใหม่ล่าสุดที่กำลังจะวางแผงในช่วงต้นเดือนธันวาคมที่จะถึงนี้เจ้าค่ะ
           การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เล่มที่ 3 นี้ มีชื่อตอนว่า…เกมเชื่อมความตาย ออนไลน์มรณะ เนื้อเรื่องก็ตรงตามชื่อตอนเลยเจ้าค่ะ เพราะอยู่ดีๆ ก็มีมินิเกมเป็นเกมผีถ้วยแก้วบนเกมออนไลน์เกมหนึ่ง และผีถ้วยแก้วออนไลน์นี้ก็สร้างความสยองขวัญขึ้นจนทำให้หนุ่มการินของเราเกิดความสนใจอยากจะลองเล่นดูสักครั้ง…และความสนุก ความตื่นเต้นของเกมนี้ก็กำลังรอทุกคนอยู่นะเจ้าคะ
           วันนี้สือหลิวก็จะจากไปพร้อมตัวอย่างของเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ตามเคย แล้วรอติดตามข่าวสารของการิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ได้ ในเร็ววันนี้นะเจ้าคะ…บายๆ

…
           ใช่…มินิเกมในดันเจี้ยนลับที่พวกเขาสี่คนและคนอื่นๆ อีกเป็นสิบรายกำลังรอเข้าไปเล่นอยู่นี้มันเป็นเกมผีถ้วยแก้ว มีกฎกติกาเดียวกับผีถ้วยแก้วของจริงทุกอย่างเพียงแต่เปลี่ยนมาเล่นบนอินเทอร์เน็ต เปลี่ยนจากการใช้นิ้วจิ้มแก้วมาเป็นการใช้มือวางบนเมาส์แทน นอกนั้นแล้วก็ไม่มีอะไรต่างกัน
           แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีข่าวลือหลุดออกมาว่าเกมผีถ้วยแก้วออนไลน์เกมนี้มันมีผีสิงอยู่ในนั้นจริงๆ…
           นอกเหนือจากได้ค่าประสบการณ์และเงินภายหลังเข้าเล่นดันเจี้ยนลับนี้เพิ่มเป็นสามเท่าแล้ว เสียงลือมาจากคนที่เคยถูกสุ่มเลือกให้เข้าไปเล่นนั้นยังมีติดมาด้วยอีกว่า…ทุกอย่างเป็นความจริง
           มีผีสิงอยู่ในเกมนี้จริงๆ
           …และคนที่ได้ทำผิดกฎของเกมผีถ้วยแก้วออนไลน์นี้ก็มีอันต้องเป็นไปจริงๆ!!!!!
            ซึ่งจากข่าวนี้เองที่ทำให้เกิดเป็นกระแสขึ้นมาสองอย่าง หนึ่งคือพวกที่ไม่กล้าเข้ามายุ่งกับดันเจี้ยนนี้แม้ว่าจะได้ค่าประสบการณ์และเงินเพิ่มจากของเดิมที่มีอยู่เป็นสามเท่าก็ตาม และบางคนถึงกับเลิกเล่นเกม Ballentine ยอดฮิตนี้ไปเลย
           ในที่ขณะอีกพวกหนึ่งก็คือกลุ่มที่แทบจะไม่ได้สนค่าประสบการณ์และเงินสามเท่าอะไรนั่นเลยสักนิด แต่ว่าอยากลองเล่นผีถ้วยแก้วออนไลน์ที่ว่า ว่ามันจะน่ากลัวขนาดไหน ด้วยความมั่นใจเกือบจะ 80 - 90 เปอร์เซ็นต์ว่ามันเป็นเพียงเรื่องหลอกลวงทั้งนั้น ผีที่ไหนจะมาสิงอยู่ในเกมออนไลน์กัน
           ซึ่งเขาและเพื่อนอีกสองคนก็เป็นหนึ่งในคนกลุ่มประเภทที่สอง แต่อีกคนในกลุ่มดันมาเป็นคนในประเภทที่หนึ่ง เพราะฉะนั้นก็เลยต้องขอร้องแกมบังคับกันอยู่นานกว่ามันจะยอมตกปากรับคำเล่นมินิเกมนี้
           อันที่จริงแล้ววิธีการเข้าเล่นนี้แทบจะไม่มีใครยืนยันวิธีได้แน่นอนเลยสักคน นั่นเองที่ทำให้ผีถ้วยแก้วออนไลน์นี้ยังดูเฮี้ยนอยู่เหมือนเดิม ทว่านั่นก็ไม่เป็นอุปสรรค์สำคัญกับคนที่ชอบลองเรื่องอะไรแบบนี้เช่นเขาและเพื่อนอยู่แล้ว หลังจากใช้เวลาสืบเสาะวิธีอยู่พักใหญ่ๆ พวกเขาก็รู้วิธีที่มั่นใจแน่นอนแล้วว่าจะได้เล่นผีถ้วยแก้วออนไลน์นี้แน่ๆ
           เมื่อกำหนดวันได้แล้ว ทั้งหมดก็นัดกันในคืนนี้ว่าจะเข้าไปลองดูว่ามันจริงอย่างที่เขาว่ากันหรือไม่ และก็กำลังจะได้เล่นอยู่แล้ว
           ถ้าเพียงแต่ไอ้นี่มันไม่ปอดแหกขึ้นมาเสียก่อน!!!!!
           และนั่นก็เลยทำให้เขาหงุดหงิดเอามากๆ ในตอนนี้
            “เลิกทำตัวปัญญาอ่อนได้แล้ว ถ้านายเลิกตอนนี้ รับรองว่าพรุ่งนี้ฉันเอานายตายแน่” เขาพิมพ์อย่างรุนแรงจนคีย์บอร์ดแทบพังเป็นการยื่นคำขาดครั้งสุดท้ายตามอารมณ์ในตอนนี้
             ด้วยคำอันดุเดือดถึงแม้จะไม่เห็นตัว แต่ทั้งสามคนก็รู้แล้วว่าเด็กหนุ่มในตอนนี้คงกำลังหงุดหงิดถึงขีดสุด และจากความสนิทสนมของทั้งสี่ทำให้รู้ว่า หากเขาโมโหเมื่อไรมันต้องเป็นเรื่องแน่ๆ ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าพิมพ์อะไรตอบกลับมาเลยสักคน
            ตอนนั้นนั่นเองที่จู่ๆ หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเด็กหนุ่มก็กลายเป็นสีดำสนิทไป เหลือแต่ตัวละครของเขาและเพื่อนอีกสามคนเท่านั้น
             “สวัสดีเจ้าแมวน้อยทั้งสี่ หวังว่าหนึ่งในพวกเธอจะมีแมวน้อยของฉันอยู่ด้วยนะ”
             ก่อนที่ข้อความจะค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนหน้าจอสีดำมืดนั้น
 ซึ่งนั่นหมายความว่าพวกเขาทั้งสี่คนถูกเลือกให้เข้ามาเล่นในดันเจี้ยนลับ เพื่อเล่นมินิเกมผีถ้วยแก้วที่พวกเขาต้องการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
            เด็กหนุ่มยิ้มอยู่ในห้องมืดๆ ของตัวเองอย่างพอใจ และเตรียมลุ้นระทึกกับความท้าทายที่กำลังจะได้เจอต่อไป
            ข้อความ ‘สวัสดีเจ้าแมวน้อยทั้งสี่ หวังว่าหนึ่งในพวกเธอจะมีแมวน้อยของฉันอยู่ด้วยนะ’ เลือนหายไปจากหน้าจอ ปล่อยให้กลายเป็นภาพพื้นสีดำอีกครั้ง และครั้งนี้ตัวละครในเกมของทั้งสี่ก็ค่อยๆ หายไปด้วย
             เด็กหนุ่มหายใจเข้าลึกๆ อย่างตื่นเต้น
             “ยินดีต้อนรับเจ้าแมวน้อยทั้งสี่ ต่อจากนี้ไปพวกเธอจะต้องพิสูจน์ให้ฉันเห็นว่าใครกันที่เป็นแมวน้อยตัวจริงของฉัน…”
             ข้อความปรากฏขึ้นอีกครั้ง
             “…สำหรับคนที่เป็นแมวน้อยตัวจริงจะได้รางวัลพิเศษที่ใครก็คาดไม่ถึง แต่ฉันจะยังไม่บอกนะว่าคืออะไร…”
             หน้าจอยังไม่ปรากฏภาพอะไรออกมา นอกเหนือจากพื้นหลังสีดำสนิท กับตัวหนังสือสีแดงเลือดดูน่ากลัวอยู่ที่กลางจอเพียงเท่านั้น
            “…ส่วนคนที่ไม่ใช่ก็ไม่ต้องเสียใจ อย่างน้อยพวกเธอก็อุตส่าห์เข้ามา ฉันจะให้โบนัสคูณสามค่าประสบการณ์และเงินของแต่ละคนเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์เป็นรางวัลปลอบใจแทน…”
            ข้อความเหล่านั้นปรากฏขึ้นมาเรื่อยๆ
            “…มีเพียงข้อแม้เดียว…”
            เสียงเพลงค่อยๆ ดังขึ้นสร้างบรรยากาศด้วยดนตรีทำนองช้าๆ จากออร์แกนที่ใช้ในโบสถ์อย่างน่าขนลุกขนพอง
             “…ห้ามยกมือออกจากเมาส์จนกว่าจะจบเกม ไม่เช่นนั้น…”
             เสียงดนตรีอันน่ากลัวนั้นยังบรรเลงต่อไปเรื่อยๆ ก่อนจะเงียบหายไปพร้อมกับข้อความนั้น ปล่อยให้หน้าจอดำมืดและไร้เสียงใดๆ ดังลอดออกมาจากลำโพงอีก

             “ตาย!!!!!”
…