.          ฮัลโหลววว… เพื่อนๆ ทุกคนเจ้าค่าาา

.          สือหลิวเจ้าเก่ามารายงานตัวพร้อมกับข่าวดีอีกแล้ว รับรองได้ว่าถ้าใครเห็นเป็นต้องกรี๊ดด f(เพราะสือหลิวก็กรี๊ดกร๊าดไปแล้ว 88 ตลบ คิกคิก)

.          วันนี้สือหลิวได้รับมอบหมายให้มาป่าวประกาศบอกเพื่อนๆ เกี่ยวกับตัวอย่างเนื้อเรื่องและภาพประกอบของ Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง เล่ม 4 เจ้าค่ะ

.          นอกจากเนื้อเรื่องจากสนุกสนานน่าสนใจแล้ว ภาพประกอบนี่… เฮ่อ… สือหลิวไม่อยากบอกเลยว่าไม่กล้ามองตรงๆ เพราะกลัวจะหลงเจ้าชายมากไปกว่านี้…

.          อร๊ายยย พูดแล้วสยิวกิ้ว… รีบไปดูซิกแพค เอ้ย ไปดูตัวอย่างพร้อมๆ กันเลยดีกว่าเจ้าค่ะ >__<

.          

.          

. .                  

.          ฉันยืนอยู่เบื้องหน้ากองทหารจอมเวท มองเห็นฝ่ายศัตรูตั้งค่ายกลเตรียมโจมตี ส่วนทางด้านไป๋เหนี่ยวลี่เหลินได้ออกคำสั่งเตรียมรับมือไว้เรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงรอสัญญาณเท่านั้นทหารทั้งสองฝ่ายก็จะเปิดศึกนองเลือดขึ้น
.          “เจ้าชาย จะให้พวกเราถอนเกราะป้องกันจริงเหรอ?” ไป๋เหม่ยกุ้ยและเหล่าจอมเวททำท่าลังเล
.          ฉันโบกมือตอบพวกเขาอย่างไม่แยแส สายตายังคงจดจ้องสถานการณ์ที่ตึงเครียดเบื้องหน้า “อือ พวกเธอวางใจเถอะ ใช้เวทมนต์โจมตีได้เลย”
.          ทันใดนั้นสิ่งหนึ่งก็ผุดขึ้นในหัว จึงรีบหันไปถามหยางกว่าง “หยางกว่าง นายช่วยใช้เวทมนตร์ติดตามเป้าหมายอย่างที่เคยเล่าให้ฉันฟังได้มั้ย”
.          หยางกว่างเผยรอยยิ้มงดงามก่อนพูดขึ้นว่า “หมายถึงเวทย์หมื่นลำแสงน่ะเหรอ ได้แน่นอน แต่เราต้องใช้เวลาในการร่ายนานหน่อยนะ”
.          “เอ้อ… งั้นนายค่อยๆ ร่ายไปเถอะ อย่างน้อยก็ขอให้ร่ายเสร็จก่อนสงครามจบแล้วกัน” ฉันเงยหน้ามองแนวรบที่อยู่ไกลออกไปสุดลูกหูลูกตา
.          เอ… นานแล้วนะ ทำไมยังไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นอีก รอจนจะหลับอยู่แล้วนะเฟ้ย เฮ้อ! ฉันตะโกนถามเคนชินด้วยความหงุดหงิด “เคนชิน! นายยืนหลับไปแล้วเรอะ ทำไมยังไม่รีบเริ่มซะที!”
.          เคนชินหันมามองฉันด้วยสายตาเย็นชา จากนั้นจึงค่อยๆ ชักดาบขึ้นแล้วหายวับไปจากจุดที่ยืนอยู่ด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ
.          เพียงชั่วพริบตา ทุกคนต่างชะงักงันเพราะเสียงร้องโหยหวนของศัตรู เสียงแห่งความเจ็บปวดดังลั่นสนามรบโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลงง่ายๆ เมื่อทุกคนหันไปยังต้นทางของเสียงก็เห็นเพียงร่างเงาสีแดงกระโดดไปมาราวกับบินได้ ทุกแห่งที่ร่างนั้นปรากฏจะเต็มไปด้วยศพเกลื่อนกลาด ไส้ไหลทะลักเป็นทางยาว เลือดไหลนองราวกับคลองส่งน้ำ

.          อ๋ายยย… เคนชิน นายอย่าคว้านไส้ศัตรูออกมาแบบนั้นเซ่! ไม่รู้เหรอว่าถ้าใครเหยียบโดนไส้ที่กองอยู่มันจะทำให้เสียหลักลื่นล้มได้ง่าย แล้วนายยังต้องช่วยป้องกันฝ่ายเราด้วยนะเฟ้ย

.          สถานการณ์การรบ ณ ตอนนี้เริ่มผ่อนความเร็วลง ดูท่าฝ่ายศัตรูเหมือนจะทำอะไรไม่ถูก ฉันหัวเราะดังลั่นด้วยความพอใจและค่อยๆ เดินไปยืนข้างเลโกลัสก่อนถามเขาว่า “มีลูกศรกับคันธนูเหลือบ้างหรือเปล่า”
.          แม้เลโกลัสจะทำหน้างงๆ แต่ก็ยื่นธนูให้ฉันหนึ่งชุด ฉันส่งสัญญาณให้หลิวจิงร่ายเวทมนตร์ใส่ปลายลูกศร จากนั้นจึงง้างคันธนูขึ้นพร้อมยิงออกไป
.          โชะ… ลูกศรพุ่งทะยานออกไปปักที่หัวไหล่ของนักรบฝ่ายศัตรูดวงซวยคนหนึ่ง และทันทีที่เวทมนตร์ระเบิดออก พวกนักรบดวงซวยอีกหลายคนซึ่งอยู่รอบๆ หมอนั่นก็ถูกส่งขึ้นสวรรค์ไปเข้าเฝ้าพระเจ้าตามระเบียบ
.          ทหารฝ่ายเราต่างมองฉันด้วยความชื่นชม ส่วนฉันก็ยืดอกยิ้มรับอย่างสง่างาม แต่ในใจน่ะเหรอ…

.          โธ่เว้ย! กะจะยิงเจ้าอัศวินขี้เต๊ะด้านซ้ายนั่นซักหน่อย แต่ทำไมถึงไปโดนเจ้าคนที่อยู่ด้านขวาได้ฟะ…

.          ฉันขมวดคิ้ว ง้างคันธนูขึ้นมาอีกครั้งและยิงออกไปอย่างรวดเร็ว

.          ไอ้หยา… ทำไมเบี้ยวอีกแล้วฟะ!

.          ฉันเริ่มโมโห จึงระดมยิงออกไปอีกหลายชุด จนหลิวจิงร่ายเวทย์ใส่ปลายลูกศรแทบไม่ทัน
.          สุดท้าย บรรดานักรบซึ่งยืนอยู่แถวหน้าต่างล้มตายเป็นแถบ แต่เหลือเพียงเจ้าอัศวินบ้าเป้าหมายแรกของฉันที่กำลังยืนขาสั่นพั่บๆ มองมาทางฉันด้วยสายตาอ้อนวอนอยู่คนเดียว เฮอะ! คราวนี้ถูกแน่นอน ฉันยกคันธนูขึ้นเล็งอีกครั้ง ง้างออกเต็มเหนี่ยวแล้วปล่อยลูกศรออกไป…
.          “…”
.          เคนชินตวัดดาบ ทำให้ลูกศรที่ยิงพลาดไปหาเขาพุ่งไปทางอื่น โอ้ว… ช่างเหมาะเจาะจริงๆ ลูกศรที่โดนปัดออกมาพุ่งตรงไปปักเจ้าอัศวินเป้าหมายของฉันพอดี
.          เฮ้อ… โชคดีจริงๆ ที่ฉันไม่เลือกเล่นอาชีพนักธนู ฉันแอบปลื้มใจในความโชคดีของตัวเองอยู่คนเดียว พร้อมส่งยิ้มแห้งๆ ให้เคนชิน แต่เขากลับไม่พูดอะไรสักคำนอกจากส่งสายตาไม่พอใจมาทางฉัน
.          “นักธนูมือฉมัง!” นักรบแห่งนครไร้ขอบเขตตะโกนลั่นด้วยความ ฉันปาดเหงื่อพร้อมคิดว่า… ช่างเป็นผลของการเข้าใจผิดที่งดงามเสียนี่กระไร โฮะๆ โฮะๆ
.          ขณะที่ฝ่ายศัตรูกลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไม่สามารถทำอะไรได้ ซึ่งก็จริงอะนะ เพราะทั้งเวทมนตร์ ทั้งธนูต่างโดนเวทย์เขตอาคมสะท้อนกลับไปหมด ส่วนการสู้แบบประชิดตัวก็ต้องปะทะทั้งอัศวินและจอมเวทในเวลาเดียวกัน ถึงพวกนั้นจะมีกำลังคนเหนือกว่า แต่จะทำอะไรได้แค่ไหนเชียว พอเริ่มมองเห็นตอนจบแบบนี้ฉันก็เริ่มเบื่อหน่ายล้วงเอาเม็ดแตงออกมาแทะเล่นแก้เซ็ง
.          “เฮ้ย เจ้าชาย! นี่พวกเรายังรบกันอยู่เลยนะ เธอทำแบบนี้มันไม่สบายเกินไปหน่อยเหรอ” เสี่ยวหลงหนี่เลือดขึ้นหน้า
.          ขณะที่ฉันซึ่งนั่งแทะเม็ดแตงอย่างเมามันส์กำลังจะอธิบายให้เสี่ยวหลงหนี่ฟังว่าทำไมฉันถึงเบื๊อ… เบื่อขนาดนี้ ก็มีลำแสงขนาดใหญ่พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจากทางด้านหลัง โอ๊ววว ฉันแหงนมองลำแสงนั่นพร้อมกับแทะแตงเม็ดที่สอง ลำแสงขนาดใหญ่ได้กระจายออกเป็นลำแสงเล็กๆ มากมายนับไม่ถ้วนอยู่กลางท้องฟ้า ก่อนพุ่งลงสู่เป้าหมายเบื้องล่าง เมื่อลำแสงแรกพุ่งโจมตีนักรบฝ่ายศัตรู ทุกคนต่างรู้ได้ทันทีว่าลำแสงเหล่านี้คืออะไร
.          เวทย์หมื่นลำแสง
.         

จากปลายปากกาของ อวี้หว่อ

Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง เล่ม 3

ตอน นักดาบแห่งตำนาน ราชันจอมอสูร

 เมื่อตื่นขึ้นมาพบว่ารอบตัวมีเพียงท้องทะเลสีคราม
อยู่บนเรือที่มุ่งสู่ทวีปตะวันออก…
เพราะค่าโดยสารอันแพงลิบลิ่ว เจ้าชายจึงกลับทวีปกลางไม่ได้
ทางเดียวที่จะกลับสู่เมืองที่ตัวเองจากมาได้
คือต้องหาเงินให้ครบห้าพันเหรียญคริสตัล
ทว่าเรื่องราวกลับยุ่งยากกว่าที่คิด
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูที่เป็นถึงนักดาบในตำนาน
เจ้าชายจะสามารถฟันฝ่าศัตรูอันร้ายกาจนี้ไปได้อย่างไร
แล้วจะหาเงินจำนวนห้าพันเหรียญคริสตัลครบหรือไม่ ติดตามได้ใน
“Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง”

 

หนีห่าวเจ้าค่าเพื่อนทุกๆ คน ^^.
..             หลังจากสือหลิวแอบไปสปาหน้าด้วยทองคำแท้ จนหน้าตาที่สวยอยู่แล้วของสือหลิวสวยมากขึ้นกว่าเดิมอีก 256 บิวตี้บิท (มาตรวัดความสวยของสือหลิวเองเจ้าค่ะ )  ว่าแต่ใครเอาอะไรมาวางไว้บนโต๊ะคนสวยอย่างสือหลิวเนี้ย??  หรือจะเป็นจดหมายรักที่สือหลิวได้มาจนชิน  แบบนี้แหละน้า~ สวยเลือกได้

.

    [punica_kihae4ever: เห็นมีแต่จดหมายทวงหนี้เข้ามาทุกวันมากกว่า - -]
.   [สือหลิวคนสวย: ฮึยยย อย่าย้ำสิ คิเฮใจร้าย… >< ]

.

.             ว๊าย!!!!!  ( อยากจะกรี๊ดอย่างสงวนความสวยเอาไว้ให้ดังๆ )  นี่มัน!!!  เจ้าชายสุดที่รักของสือหลิวนี่หน่า… แต่ว่า…แต่ว่า…นั่นสือหลิวมองไม่ผิดใช่ไหม??  ใครน่ะ….มันเกิดอะไรขึ้นกับที่รักของสือหลิวล่ะนั้น  ใครบังอาจข้ามหน้าข้ามตามาลวมลามเจ้าชายของสือหลิว ใครกัน?? กรี๊ด….สือหลิวอกจะแตกตาย [ถ้าไม่ติดว่าผู้ชายอาจจะเสียใจทั้งโลกน่ะนะ] สือหลิวจะต้องไปตามหาตัวคนที่คิดจะลวนลามเจ้าชายสุดที่รักสุดที่หวงของสือหลิวให้ได้

.

.             โอ๊ะ… ท่าทางสือหลิวคงจะอินมากไปใช่มั้ยเจ้าคะ แหะๆ ที่แท้มันก็คือภาพประกอบเล็กๆ น้อยๆจากนิยายเรื่อง “Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง เล่ม 3″ นั่นเอง คราวนี้มาในชื่อตอนเท่ๆ ว่า “นักดาบแห่งตำนาน ราชันจอมอสูร” เจ้าค่ะ ว่าแล้วเราก็ไปดูภาพที่ทำให้สือหลิวกรี๊ด พร้อมกับตัวอย่างเนื้อเรื่องกันเลยดีกว่า…

.

.

.

.

.

.

…………………….

.           “ได้เวลาตัดสินกันแล้วสินะ เซี่ยหลิง เข้ามาเลย…”

.           ฉันหัวเราะเบาๆ อยู่ในใจ แต่งานนี้ฉันไม่มีทางยอมแพ้

.           ฉันรีบตวัด Dark Sword อย่างรวดเร็ว

.           “เซี่ยหลิง ดูซิว่านายจะตามความไวดาบฉันทันมั้ย หึหึหึ” ฉันหัวเราะอย่างเย็นชา แต่ไม่ทันไรฉันต้องรู้สึกเจ็บแปล็บขึ้นมาที่เข่าของตัวเองอย่างกะทันหัน

.            เป็นไปไม่ได้!

.            ฉันน่าจะหลบการโจมตีของเซี่ยหลิงได้หมดนี่นา แล้วทำไมถึง… ฉันรีบก้มหน้ามองลงไปอย่างรวดเร็วและได้เห็นลูกธนูปักอยู่ที่เข่า เมื่อเงยขึ้นมาฉันก็เห็นแอมบุชเชอร์กำลังเผยอรอยยิ้มด้วยความสะใจ ที่แย่ไปกว่านั้นคือลูกธนูหลายดอกกำลังพุ่งมาหาฉันอย่างรวดเร็ว ทำให้ฉันต้องรีบกลิ้งตัวหลบออกไปอย่างทุลักทุเล แต่ฉันยังโดนยิงเข้าที่ไหล่ซ้ายหนึ่งดอกจนได้ โอ๊ยยย… เจ็บชะมัด แต่โชคดีที่พี่ใหญ่หลางรีบร่ายเวทรักษาฉันได้ทันเวลาจึงไม่เจ็บปวดมาก หลังจากฟื้นพลังขึ้นมา ฉันรีบหันกลับไประวังการโจมตีของเซี่ยหลิงอย่างรวดเร็ว

.           แต่ทว่า… เขากลับยืนนิ่งเหมือนกับมีอะไรบางอย่างลังเลอยู่ในใจ นั่นยิ่งทำให้ฉันรู้สึกโมโหมากขึ้นกว่าเดิมรีบใช้ Dark Sword ฟาดฟันไปทางเซี่ยหลิงอย่างรวดเร็ว

.           “มีโอกาสแล้ว ทำไมนายถึงไม่โจมตีเข้ามา… คิดจะอ่อนข้อให้ฉันรึไง… ฉันเคยบอกแล้วว่าให้เอาจริงไงเล่า!” ฉันตวาดเสียงดังใส่เซี่ยหลิงด้วยความโมโห

.           เซี่ยหลิงนิ่งอึ้งไปนาน จนในที่สุดเขาได้ตัดสินใจใช้ท่าไม้ตายของตัวเองออกมา

.           “เพลงดาบปลิดวิญญาณ”

.           ช่างเป็นชื่อท่าที่ประล้าด…ประหลาด แต่ท่าไม้ตายของฉันก็ไม่ใช่กระจอกนะเฟ้ย!

.           “ระบำดาบแห่งความมืด”

.            Dark Sword ของฉันแยกออกมาราวกับมีหลายร้อยเล่ม ฟาดฟันใส่ทั่วร่างของเซี่ยหลิงจนเลือดกระเซ็นเปรอะไปทั่ว แต่ทว่าท่าไม้ตายของเซี่ยหลิงกลับไม่เหมือนเพลงดาบของฉัน

.            …เพราะมันเป็นกระบวนท่าแทง…

.            และเป็นการแทงเพียงครั้งเดียวเท่านั้น แต่มันสามารถแทงทะลุหน้าอกของฉันได้อย่างแม่นยำ ทั้งๆ ที่ Dark Sword ของฉันกำลังจะจ้วงถึงคอเซี่ยหลิงได้อยู่แล้วเชียว แต่ไม่รู้จะเรียกว่าโชคดีบนความโชคร้าย หรือจะเรียกว่าโชคร้ายซ้ำซ้อนกันแน่ เพราะอาการเจ็บเข่าก่อนหน้านี้ของฉันได้ปวดขึ้นมาทำให้ฉันเสียหลัก คมดาบที่น่าจะแทงทะลุหัวใจของฉันไปตั้งแต่ทีแรกจึงเบี่ยงออกมาเล็กน้อย ฉันจึงไม่ได้โดนดาบแทงทะลุหัวใจไปตั้งแต่ครั้งแรก

.           ทันทีที่กีล์มองเห็นเหตุการณ์ หัวใจเขาก็แทบหยุดเต้น รีบระดมยิงธนูใส่เซี่ยหลิงอย่างรวดเร็วเพื่อป้องกันเขาโจมตีฉันซ้ำ และโดยที่เจ้าตัวไม่ทันระวังตัว จึงโดนลูกธนูของกีล์ปักเข้าตรงกลางหน้าผากอย่างแม่นยำ เซี่ยหลิงหันมามองกีล์ด้วยแววตาตกตะลึง ก่อนจะกลายเป็นลำแสงสีขาวหายขึ้นไปบนท้องฟ้าเป็นคนที่สอง

.           เฮ้อ! ฉันถอนหายใจด้วยความโล่งอก พร้อมกับรู้สึกเจ็บบริเวณหน้าอกอย่างรุนแรง ฉันรีบยกมือขึ้นมากุมหน้าอกพลางคิดในใจ…

     .     รอให้พี่ใหญ่หลางรักษาแผลให้ฉันเสร็จก่อนเถอะ… แม่จะรีบเชือดเจ้าหมิงหวางที่กำลังยืนเต๊ะท่าร่ายเวทโจมตีให้มันจบๆ ไปซะ…แล้วหลังจากนั้นฉันก็จะ…

          “โอ๊ย!!!”

Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง 1

ตอน กำเนิดเจ้าชายสุดป่วน

 “เจ้าชาย” เอลฟ์หนุ่มรูปงาม ปรารถนาความเป็นหนึ่งใน “Second Life”

ทว่าหนทางสู่จุดมุ่งหมายกลับลำบากยากเย็นเข็ญใจเหลือพรรณา

เรื่องของเรื่องก็เพราะสาวสวยทั้งหลายต่างเข้ามามะรุมมะตุ้มรุมจีบ

ทั้งๆ ที่ตัวจริงของ “เจ้าชาย” เป็นเพียงสาวน้อยที่โดนน้องชายปรามาส

จนต้องหาทางประกาศให้ชาวโลกรับรู้ถึงฝีมือเสียบ้าง

พบกับการผจญภัยอันวุ่นวาย สุดป่วน แสนเพี้ยนได้ใน

“Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง”

 

…………………..   

 

 

Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง 2

ตอน ลานประลองยุทธ์สุดเพี้ยน

การประลองยุทธ์เพื่อเฟ้นหายอดฝีมืออันดับหนึ่ง

กำลังเข้มข้นขึ้นทุกขณะ

ทีมของเจ้าชายก้าวผ่านรอบแรกไปได้อย่างง่ายดาย

ด้วยกลยุทธ์อันแยบคาย

ทว่า…หนทางสู่ชัยชนะกลับเต็มไปด้วยขวากหนาม

เมื่อหอกน้ำแข็งพุ่งทะลวงผ่านร่างของเจ้าชายกลางลานประลอง

ชะตากรรมของพวกเขาจะเป็นอย่างไร

จะก้าวผ่านอุปสรรคแสนสาหัสนี้ได้หรือไม่ ติดตามได้ใน…

“Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง”

โอ๊ว…โฮะๆๆ หนีห่าวเพื่อนๆ ทุกคนเจ้าค่า ^^.

.                วันนี้สือหลิวสุดสวยมารายงานตัวพร้อมกับข่าวอัพเดตสุดร้อนแรงจากกองบก. เช่นเคยเจ้าค่ะ เมื่อกี้พี่ๆ ที่น่ารักเพิ่งส่งซองจดหมายมาให้สือหลิวกับมือเลยทีเดียวแต่ไม่ยอมบอกว่าเป็นเรื่องอะไร ขอให้สือหลิวไปลุ้นเอาเอง อร๊ายๆ… ทำแบบนี้สือหลิวก็ตื่นเต้นน่ะสิเจ้าคะ เอ…แต่หวังว่าเปิดซองออกมาแล้วจะไม่หักมุมกลายเป็นซองผ้าป่าหรอกนะ ถ้าเป็นแบบนั้นสือหลิวสุดสวยไม่ยอมแน่เจ้าค่ะ กระซิกๆ //กระซิบ อย่างนี้แหละคนสวยมักโดนกลั่นแกล้งเจ้าค่ะ

.                [Punica Berry: สวยที่สุดในสามโลกน่ะสิ -_-”]
.                [สือหลิวสุดสวย: แน่นอนทีเดียว เพราะสือหลิวสวยแค่โลกเดียวไม่พอหรอกเจ้าค่ะ โฮะๆๆ ^v^]
.

.

.                อะแฮ่มๆ…ว่าแล้วก็เปิดดูพร้อมๆ กันเลยดีกว่านะเจ้าคะ ^^ //me กรีดนิ้วเปิดซองออกช้าๆ ราวกับว่ากำลังจะประกาศชื่อของรองมิสยูนิเวิร์ส (เพราะตำแหน่งมิสยูนิเวิร์สเป็นของสือหลิวเอง คิกๆ)
…

…

…

.                กรี๊ดดด…ทะ…ที่แท้…ท่านเจ้าชายสุดหล่อของสือหลิวนี้เอง อร๊ายยย~~~ ในที่สุดพระองค์ก็มารับสือหลิวไปร่วมผจญภัยด้วยแล้วใช่มั้ยเพคะ เฮ้อ…สือหลิวล่ะเป็นปลื้มที่จะได้อยู่คลอเคลียกับพระองค์แบบ non-stop โฮะๆๆ
.                โอ๊ะๆ แล้วภาพนั้น ภาพนั้น และภาพนั้น O_O! เกิดอะไรขึ้นกับเจ้าชายเหรอเพคะ?!? สือหลิวล่ะอยากจะ (ซุกมือ) เข้าไปซับเลือดจากร่างของพระองค์เหลือเกิน T-T โอ๊ววว อดใจรอไม่ไหวอีกแล้วเจ้าค่ะ เจ้าชายเพคะมารับตัวและหัวใจของสือหลิวไปที~~~

.

.

.

.                ภายใต้เสียงซุบซิบที่ดูเหมือนจะเป็นเสียงนินทามากกว่าเสียงเชียร์ซึ่งดังพึมพำไปทั่วเวที และทันทีที่ฉันเดินเข้ามาในสนามแข่งขัน ทุกๆ อย่างต่างพร้อมใจกันนิ่งเงียบขนาดว่าถ้าเกิดใครซุ่มซ่ามทำเข็มตกก็คงได้ยินแหงๆ คงเป็นเพราะหน้าตาของฉันตอนนี้มั้ง ก็ฉันในเวลาปกติก็ดูดึงดูดใจสาวสวยมากพออยู่แล้วนะ แต่พอสวมมงกุฎสีเลือดมันยิ่งยกระดับความหล่อให้กับฉันอีก จากกลายเป็นว่าแต่เดิมที่หล่อเต็ม 100 คะแนนอยู่แล้ว กลับพุ่งเป็น 200 คะแนนทันที อ๊ะ! นี่ฉันไม่ได้หลงตัวเองจริงๆ นะ โฮะๆ โฮะๆ…
ฉันแสร้งทำเป็นเย็นชาไม่สนใจสายตาอันตื่นเต้นของทุกคน เอ่อ… ต้องบอกว่าสายตาพวกนั้นเป็นสาวสวยเสียมากกว่า เฮ้อ! ถูกมองแบบนี้มาตั้งนานก็เริ่มรู้สึกชินเสียแล้ว ฉันมองไปยังคู่ต่อสู้ของพวกเราตอนแรกที่ได้ยินชื่อ ‘ทีมเจ้าหญิงผู้งดงามสมบูรณ์แบบ’ ฉันก็คิดว่าเป็นทีมที่มีสาวสวยทั้งหกคนเสียอีก ที่ไหนได้กลับกลายเป็นสาวสวยหนึ่งกับชายหนุ่มห้าคนแทน
.                หนอยแน่ะ หนอยแน่ะ… ช่างน่าอิจฉาจริงๆ เลยโว้ย!
.                ฉันคิดในใจอย่างอิจฉาตาร้อนผ่าวจนแทบลุกเป็นไฟ ทั้งๆ ที่สาวสวยคนนี้ยังสวยไม่ถึงครึ่งหนึ่งของเสี่ยวหลงหนี่ แต่กลับพาหนุ่มๆ ในฮาเร็มมาร่วมงานประลองด้วย เฮ้อ! แต่อิจฉาก็ส่วนอิจฉา เพราะตอนนี้ทั้งฉันและคนอื่นๆ ในทีมเฟย ฉางจำต้องยืนเก๊กท่าตามแบบที่เสี่ยวหลงหนี่ฝึกซ้อมให้เมื่อสามวันก่อนเสียก่อน
.                ฉันทำตามคำสั่งของเสี่ยวหลงหนี่ เธอบอกว่าถ้าฉันยืนโพสท่าด้วยความองอาจและหยิ่งทะนงแบบนี้ จึงจะสามารถทำลายความเชื่อมั่นของอีกฝ่ายได้ แต่ฉันกลับรู้สึกว่าพวกผู้ชายทีมตรงหน้าตอนนี้ ไม่ได้ถูกความหล่อ 200 คะแนนของฉันทำลายความมั่นใจ แต่กลับไปกระตุ้นให้อีกฝ่ายโมโหเดือดดาลยิ่งกว่าเดิม จนแปรเปลี่ยนเป็นพลังความแค้น ซึ่งแน่นอนว่าต้องเตรียมระบายออกใส่ฉันอย่างไม่ต้องสงสัย

.                “ละ… หล่อจังเลย”

.                ในขณะที่เจ้าหญิงผู้งดงามกำลังตกตะลึงในความหล่อของฉัน บรรดาหนุ่มๆ ที่เหลือในทีมยิ่งจ้องมองฉันด้วยความเคียดแค้น ชนิดอยากจะแล่เนื้อถลกหนังเอากระดูกฉันไปต้มเป็นน้ำซุปมากกว่าเดิม
.                “เจ้าชาย เสี่ยวหลงหนี่… ฝ่ายนั้นมีอัศวินและนักธนูอย่างละสองคนพี่ว่าถ้าพวกเราสู้กันยืดเยื้อคงไม่ดีแน่ๆ แต่ตอนนี้พี่มีแผนแล้ว พวกเรารีบเข้ามาฟังกันทางนี้” พี่ใหญ่หลางเรียกพวกเราเข้ามาอธิบายแผนการอย่างละเอียด
.                หลังจากฟังแผนการของพี่ใหญ่หลางจบ พวกเราทีมเฟย ฉางต่างเดินขึ้นบนเวทีอย่างมั่นใจ มุมปากของฉันแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ขณะจ้องมองไปยังเจ้าหญิงผู้งดงาม พลางพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า

.                “จะเริ่มต้นรึยัง”
.                อัศวินเผ่าสัตว์ป่ากำลังตวัดขวานเล่มโตไปมา แม้ว่าร่างกายของเจ้าหมอนี่จะดูสูงใหญ่ตามแบบฉบับของเผ่าสัตว์ป่า แต่ทว่ามันก็ยังดูเตี้ย แถมความองอาจยังเทียบพี่ใหญ่หลางไม่ได้เลยสักนิด

.                “ไม่มีปัญหา เริ่มเลยก็ได้!”

หนีห่าวเพื่อนๆ ทุกคน สือหลิวสุดสวยมาแล้วเจ้าค่า วิ้ดวิ้ว…

หลังจากที่ปล่อยเรื่องย่อและภาพใบหน้าของเจ้าชายรูปงาม (สุดเลิฟของสือหลิว) จากเรื่อง ‘Half Prince ตำนานวุ่นวายเจ้าชายครึ่งร่าง’ เป็นออเดิร์ฟเรียกน้ำย่อยกันไปแล้ว วันนี้สือหลิวก็มีตัวอย่างนิยายและภาพบางส่วนจากช่วงเปิดตำนานมาฝากกันเจ้าค่ะ

ซึ่งเรื่องย่อนี้เป็นช่วงที่เจ้าชายสุดหล่อยังเป็นเอลฟ์ต๊อกต๋อยฝึกวิชาตีสไลม์อยู่ที่หมู่บ้านเอลฟ์ฝึกหัด แต่ก็ไม่วายโดนสาวๆ รุมกรี๊ดกร๊าดราวกับเจอดงบังชินกิก็มิปาน (หนึ่งในนั้นก็มีสือหลิวร่วมด้วยเจ้าค่ะ อร๊ายยย…)

เอาเป็นว่าเราไปดูเรื่องย่อกันเลยดีกว่า ส่วนสือหลิวคงต้องขอตัวไปดูรูปเจ้าชายพร้อมกับซับน้ำลายก่อนนะเจ้าคะ คนอาร้ายยย… ทำไมเซะซี่อย่างนี้! โฮะๆๆ

        

 

 

*****************************************

 

 

 

ไม่นานนักเลเวลของฉันก็ไต่ระดับครบสิบกับเค้าสักที

ฉันจะเปลี่ยนอาชีพได้แล้ว… โอ้เย่ การได้ใช้ความสามารถตัวเองจนสามารถเปลี่ยนอาชีพได้นั้นทำให้มีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เป็นการเริ่มต้นที่ดีที่จะตะบันหน้าเจ้าน้องชายสมองเสื่อมให้หงายหลังเมื่อรู้ข่าวนี้ โฮะๆ

ฉันเดินฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีไปทางเข้าประตูใหญ่ของหมู่บ้านเผ่าเอลฟ์ฝึกหัด ตั้งใจว่าจะสอบถามคนในหมู่บ้านถึงวิธีเปลี่ยนอาชีพสักหน่อย แต่ฉันก็คิดผิด เพราะทันทีที่เดินมาถึงหน้าหมู่บ้าน พระเจ้า! สุนัขจิ้งจอกที่หิวโหยนับสิบตัว เอ๊ย! ผู้หญิงนับสิบคนกำลังยืนหันมองมาทางฉันเป็นตาเดียว ในที่สุดฉันก็เข้าใจความรู้สึกของการเป็นชิ้นเนื้อสเต๊กแสนอร่อยอีกรอบแล้ว

ฉันรีบวิ่งหนีไปที่ร้านขายไอเท็มร้านเดิมอีกครั้งอย่างรวดเร็ว พร้อมกับคิดอย่างน่าสงสารว่าจะหลบหนีจากการเป็นเนื้อสเต๊กของสาวๆ พวกนี้ได้อย่างไร เสียดายเวลาจริงๆ หากเอาเวลานี้ไปตีมอนสเตอร์ไม่แน่ว่าป่านนี้ฉันอาจจะกลายอัศวินอันดับหนึ่งไปนานแล้วก็ได้

“นั่นนายกำลังทำอะไรอยู่น่ะ” เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง ฉันตกใจจนเผลอวิ่งเข้าไปเกาะบนบานประตูหน้าร้านเหมือนเป็นตุ๊กแก

“คิกๆ ตลกจังเลย” เสียงน่ารักๆ ของผู้หญิงอีกคนดังขึ้นจากทางด้านหลังของฉัน… ผู้หญิง? ผู้หญิงอีกแล้ว โอ้ว-ไม่-นะ ฉันกลัวผู้หญิงและไม่อยากหันหน้ากลับไปเลย ฮือ… ใครก็ได้ช่วยหนูที

“ยินดีต้อนรับค่ะ ไม่ทราบว่าจะรับอะไรดีคะ” เสียงเดิมๆ ของ NPC สาวเจ้าเก่าดังขึ้นมาด้วยเช่นกัน อ๊าก! ฉันหลบไม่พ้นเสียแล้ว ในที่สุดฉันก็จนมุมรีบก้มหน้าจนมิดแทบขนานกับพื้น แล้วค่อยๆ หันไปทาง NPC สาวอย่างช้าๆ ถามว่า

“ขอโทษครับ ถ้าผมอยากเปลี่ยนอาชีพ จะต้องไปที่ไหน”

“นี่นายอีกแล้ว? ที่นี่เป็นร้านไอเท็มนะยะ ไม่ใช่ศูนย์ตอบปัญหาสำหรับมือใหม่”

แล้วใครอยากจะง้อเธอกันล่ะยะ หนอย… รอให้เลเวลสูงๆ ก่อนเถอะ แม่จะกลับมาเชือดเธอคนแรกเลยคอยดู ยัย NPC บ้า

ฉันแอบด่าเธออยู่ในใจอย่างเงียบๆ

“เธออยากเปลี่ยนอาชีพเหรอจ๊ะ?” เสียงของหญิงสาวน่ารักดังขึ้นอีกครั้งอย่างเป็นมิตร “แล้วอยากเปลี่ยนเป็นอาชีพอะไรล่ะ บางทีพวกเราอาจจะช่วยเธอก็ได้นะ”

“เอ่อ… ฉันอยากเปลี่ยนอาชีพเป็นอัศวิน” ฉันตอบขณะก้มศีรษะลงต่ำ แล้วเหลือบสายตามองดูอีกฝ่าย นอกจาก NPC แล้วก็ยังมีขาอีกแปดข้าง เป็นชายสามคน หญิงหนึ่งคน

“พิลึกคน” ผู้ชายหนึ่งในสามพูดเสียงพึมพำ

“นี่เธออายเหรอ? ถึงต้องก้มหัวลงต่ำแบบนั้นน่ะ” หญิงสาวคนเดิมยังถามฉันต่ออย่างใจดี

ทะ… ทำยังไงดีล่ะ? ไม่ได้การล่ะ แบบนี้ต้องรีบถามให้รู้เรื่องจะได้รีบๆ หนีเอาชีวิตรอด เอ้ย! จะได้รีบๆ ไปเปลี่ยนอาชีพ

“ขอโทษนะครับ ถ้าผมอยากเปลี่ยนอาชีพเป็นอัศวินจะต้องไปที่ไหน”

“ถ้านายจะเปลี่ยนเป็นอัศวินล่ะก็ ให้ไปที่ลานทางตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่บ้าน แล้วตามหา NPC ที่ใส่ชุดนับรบถือดาบ” เสียงของชายคนแรกที่ถามว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่คนนั้นแหละเป็นคนพูด

“นายต้องทำตามภารกิจได้รับมอบหมาย คือ ‘การตามหาเขี้ยวของสุนัขจิ้งจอกสิบอัน’ และฉันขอเตือนด้วยความหวังดีว่านายควรซื้อน้ำยาฟื้นพลังสีแดงติดตัวไปด้วย ไม่อย่างนั้นรับรองได้เลยว่าตีพวกมันได้แค่ตัวเดียวนายก็หอบแฮ่กแล้ว”

“ขอบใจนะ” ฉันรีบร้อนซื้อน้ำยาฟื้นพลังสีแดงขวดเล็กๆ 10 ขวดจาก NPC สาวบ้าคนนั้น ในราคาตั้ง 100 เหรียญทองแดง

แง! เหรียญทองแดง 100 เหรียญของฉันหายวับไปแล้ว

เมื่อรับน้ำยาฟื้นพลังสีแดงมาแล้วฉันก็รีบเก็บมันลงในกระเป๋าอย่างรวดเร็วและเตรียมเผ่นหนี

“แล้วเธอรู้เหรอว่าต้องไปตีสุนัขจิ้งจอกที่ไหน” หญิงสาวคนเดิมถามฉันอย่างใจดี ไม่ทันที่จะได้ตอบ เธอก็พูดต่อว่า

“พวกเรากำลังจะไปตีมันอยู่พอดี ถ้ายังไงมากับพวกเราก็ได้ แต่เธอต้องไปรับภารกิจก่อนนะ เดี๋ยวฉันและเพื่อนๆ จะไปรอที่ประตูข้างทิศตะวันตก เร็วๆ เข้าล่ะ” ประโยคสุดท้ายเธอเร่งฉันเล็กน้อย แต่ฉันก็รู้สึกประทับใจจังเลย เธอช่างเป็นคนดีจริงๆ

ฉันรีบพยักหน้าตอบ “อืม”

………………………………………………

 

ในที่สุดฉันก็ได้เดินอย่างกล้าหาญสมกับชื่อเจ้าชายจนถึงลานกว้างและตามหา NPC ที่สวมชุดนักรบถือดาบจนพบ จากนั้นฉันก็รับภารกิจ อะไรนะ? จะถามว่าคนรูปหล่อลากดินอย่างฉันนี่เหรอจะเดินอย่างอาจหาญไปยังลานกว้างที่มีคนอยู่เพียบ ไม่กลัวเป็นเนื้อสเต๊กงั้นเหรอ? โฮะๆ ก็เพราะว่าเมื่อตะกี้ฉันไปที่ร้านขายอาวุธมาน่ะสิ ขณะที่เลือกซื้ออุปกรณ์อยู่ ก็พบว่ามีหน้ากากแบบปิดครึ่งหน้าขายอยู่ด้วย แถมยังช่วยเพิ่มค่าพลังป้องกันขึ้นมาอีกนิดหน่อย เจ๋งเป็นบ้า!

แน่นอนว่าฉันที่ถูกสาวๆ ไล่ตามจนขยาดนั้น จะรีบซื้อมันอย่างไม่รอช้า

โฮะๆ คราวนี้ก็สามารถไปไหนมาไหนได้โดยไม่ต้องกลัวใครแล้ว ฉันเดินไปข้างประตูทิศตะวันตกมองเห็นชายสามหญิงหนึ่งกำลังยืนรออยู่ไกลๆ จึงรีบวิ่งเข้าไปหา

“ขอโทษนะ ให้พวกเธอคอยเสียนาน”

“ไม่เป็นไร มาแนะนำตัวหน่อยนะ ฉันชื่อไป๋เหม่ยกุ้ย เรียกฉันว่าเหม่ยกุ้ยก็ได้ ฉันเป็นจอมเวท” เธอพูดพลางยิ้มตาหยี

ฉันถือโอกาสสำรวจผู้หญิงตรงหน้าอย่างละเอียดและพบว่าเธอเป็นคนสวยมาก… มากถึงมากที่สุด ความจริงฉันเองก็จัดว่าเป็นสาวสวยหน้าตาดีคนหนึ่ง แต่ก็สวยสู้เหมยกุ่ยไม่ได้เลย ใบหน้าของเธอก็ดูสวยกว่า หน้าอกใหญ่กว่า เอวคอดกิ่วกว่า ขาเรียวยาวกว่า ผิวขาวเนียนกว่า อะร้าย…ย อยากจะเอาหน้ามุดดินหนีจริงๆ เลย

ไม่เป็นไรนะฟงหล่าน ตอนนี้เธอเป็นผู้ชายไม่ใช่ผู้หญิงแล้ว ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องไปคิดเล็กคิดน้อยเรื่องพวกนี้อีก

“ฉันเลโกลัส (Legolas) เป็นนักธนู” ชายหนุ่มหนึ่งในสามคนเอ่ยขึ้นมา

“ส่วนฉันชื่อ ‘เอลฟ์ที่แข็งแกร่งที่สุด’ เรียกฉันว่าเสี่ยวเฉียงก็ได้ ฉันเป็นอัศวิน นายก็คิดเหมือนกันใช่มั้ยว่ามันเป็นอาชีพที่เจ๋งสุดยอดไปเลย” เอลฟ์ที่แข็งแกร่งที่สุดพูดกับฉันด้วยสีหน้ามีความสุข

เสี่ยวเฉียง? นี่นายเป็นแมลงสาบงั้นเหรอ? (*เสี่ยวเฉียง: เป็นชื่อที่คนจีนใช้เรียกแมลงสาบ)

“ผมชื่อปู่เสวียนหย่ง เป็นนักบวชครับ” ชายหนุ่มที่มีใบหน้าสีขาวคนหนึ่งพูดกับฉันอย่างสุภาพเรียบร้อย

“ฉันชื่อเจ้าชาย ยังไม่มีอาชีพ” ฉันตอบออกไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ

เหม่ยกุ้ยมองหน้ากากบนหน้าของฉันอย่างแปลกใจ ทำเอาฉันหัวใจเต้นรัว กลัวแทบตายจนถึงกับเผลอกลืนน้ำลายไปหลายอึก

“ทำไมเธอต้องสวมหน้ากากล่ะ… เจ้าชาย”

“หน้า… หน้ากาก… อะ… อ๋อ… เอาไว้เพิ่มพลังป้องกันยังไง” ฉันจงใจพูดหน้าตาเฉย “ฉันเลยซื้อมาใช้น่ะ”

“เฮอะ! ฉันว่าคงอยากจะให้ดูหล่อมากกว่าน่ะสิ” เลโกลัสพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

พอได้ยินคำนี้ฉันก็ยิ้มออกมา แต่ในใจกลับคิดว่า

อย่างฉันน่ะ แค่นี้ก็หล่อมากพอจนหนีสาวๆ แทบไม่ทันอยู่แล้ว ไม่ต้องอยากหล่อมากไปกว่านี้หรอก

“เอาล่ะ พวกเรารีบไป ‘ริมฝั่งแม่น้ำสุนัขจิ้งจอกป่า’ กันเถอะ ปู่เสวียนหย่งนายช่วยร่ายเวทเพิ่มพลังป้องกันให้กับเจ้าชายด้วยนะ เขาจะได้จัดการสุนัขจิ้งจอกตายไวๆ” เหม่ยกุ้ยพูดช่วยเหลือฉัน พระเจ้า! ฉันประทับใจเธอจังเลย ฮือๆๆ เหม่ยกุ้ยจ๋า เรามาสัญญาเป็นพี่น้องกันเถอะนะ… นะ.

          โฮะๆๆ กูดอี๊ฟนิงเพื่อนๆ ทุกคนเจ้าค่ะ

          วันนี้สือหลิวคาบข่าวร้อนจากกองบก.มาฝากเพื่อนๆ อีกแล้นนน พอได้ข่าวปุ๊บก็รีบวิ่งมาอัพอย่างไวจนกลิ้งตกบันไดไปสามตลบ ปากก็พองเพราะต้องคาบข่าวอันร้อนแรง แต่ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ สือหลิวทนได้ เพราะสือหลิวสวยเสมอ คนสวยทำอะไรก็สวย ไม่งั้นจะมีหนุ่มๆ มาหลงรักมากมายขนาดนี้เหรอเจ้าคะ โฮะๆๆ

          อ่ะ เข้าเรื่องก่อน เม้าส์มากเดี๋ยวโดนหาว่าอู้ อิอิ ก็หลังจากที่ปล่อยให้เพื่อนๆ ตาเหลือกตาโตสงสัยใคร่รู้กันกับข่าวคราวซีรีย์สีใหม่ของพูนิก้าไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว หลายคนแลดูจะงุนงงอึ้งกิมกี่ถึงที่มาของซีรีย์ที่ว่านี้ บางคนก็สงสัยว่าซีรีย์นี้จะเป็นยังไงกันน้า…จะสนุกมั้ย…จะเร้าใจหรือเปล่า ซึ่งสือหลิวคอนเฟิร์มเจ้าค่ะ! ว่าสนุกสนาน รั่วแหลก แจกความฮากันอย่างแน่นอน โดยเรื่องที่จะมาเป็นซีรีย์เปิดตัวให้กับซีรีย์สีใหม่ภายใต้ชื่อ Miracle White ก็คือ…แอ่น…แอ๊นนน…

…
…
…

Half Prince ตำนานวุ่นวาย เจ้าชายครึ่งร่าง

อร๊ายยย เจ้าชายเพค้า… ได้โปรดรับสือหลิวไปเป็นเจ้าสาวด้วยเถิดเจ้าค่ะ สือหลิวสัญญาว่าจะไม่ดื้อไม่ซน จะขอแค่ออดอ้อนและคลอเคลียอยู่ข้างกายพระองค์เท่านั้น… นี่แค่ชื่อเรื่องเท่านั้นสือหลิวก็แทบจะละลายกลายเป็นไอติม ว่าแล้วก็มาดูเรื่องย่อกันดีกว่า โฮะๆๆ

“เรื่องราวสุดฮาของ ‘เจ้าชาย’ อัศวินรูปหล่อบาดใจสาว ที่ไม่ว่าจะก้าวไปทางไหนก็ต้องมีสาวๆ ตามกรี๊ดอยู่ตลอดเวลา แต่ใครจะรู้บ้างว่า… ตัวจริงของสุดหล่อคนนี้คือ ‘เฟิงหล่าน’ หญิงสาวที่ต้องการลบคำสบประมาทของน้องชายและมีเป้าหมายเพื่อสร้างตำนานของอัศวินผู้กล้าขึ้นในโลกออนไลน์

ทว่า… เหล่าเพื่อนร่วมทีมที่ต้องการสร้างตำนานทีมที่แข็งแกร่งที่สุดร่วมกับเธอกลับกลายเป็นกลุ่มคนที่ไม่ค่อยเต็มเต็งซะงั้น อีกทั้งยังมีทั้งหนุ่มๆ และสาวๆ มารุมหลงรักจนต้องยื้อยุดฉุดกระชากกันให้วุ่นวาย เรื่องราวหลุดโลก ทั้งโหด มันส์ และฮาทะลุพิกัด จึงเกิดขึ้น”

เอิ่ม… เอ่อ… อ๊ะ เอ๋ นี่สือหลิวคงไม่ได้หูฝาดหรือสายตาฟั่นเฟือนไปใช่ไหมเจ้าคะ  จะ… เจ้าชายแท้จริงแล้วคือผู้หญิง?!? อร๊ายยย…! เกิดอะไรขึ้นกันนี่ หัวใจสือหลิวเต้นระรัวอย่างประหลาด ฤาจะเกิดอาเพศขึ้นในหัวใจสือหลิวเสียแล้ว แต่ไม่เป็นไรเพคะเจ้าชาย ไม่ว่าจิตใจท่านจะเป็นเยี่ยงไร แต่สือหลิวก็ยังหลงใหลในตัวท่านอยู่เช่นเดิมเพราะสือหลิวตกหลุมรักท่านเสียแล้ว ที่เหลือขอปล่อยเบลอร์เจ้าค่ะ ฮุฮุฮุ ก็ดูสิเพคะ ท่านออกจะหล่อเหลา เท่ห์สมาร์ทปานนี้ สือหลิวไม่พลาดที่จะฉุดไปไว้ในคอลเลคชั่นอย่างแน่นอน แม้จะต้องตบตีแย่งชิงกับเหล่าสาวๆ สือหลิวก็ไม่หวั่นเจ้าค่า… //ปาดน้ำลาย เฮือกๆ

ส่วนเรื่องที่เพื่อนๆ สงสัยว่าทางพูนิก้าจะเปลี่ยนแนวไปเอาดีที่สีขาวหรือเปล่านั้น พี่ๆ กองบก.ฝากจดหมายน้อยมาให้สือหลิวมีใจความว่า พูนิก้ายังไม่ทิ้ง Black Fantasy แน่นอนเจ้าค่ะ เพราะเราจะเอาดีทั้งสองด้าน โฮะๆๆ แบบว่าพูนิก้าขอสอง ยืนยันนะเจ้าคะว่าซีรีย์สีดำจะยังคงมีให้เพื่อนๆ ได้อ่านอย่างต่อเนื่องเช่นเดิมเจ้าค่ะ
อย่าลืมติดตามซีรีย์ทั้งสองสี Miracle White และ Black Fantasy ได้ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติเดือนตุลาคมที่จะถึงนี้นะเจ้าคะ เฮ้อ…สือหลิวล่ะอยากให้ถึงวันนั้นไวๆ จะรีบไปฉกหัวใจเจ้าชายสุดหล่อมาไว้ในครอบครองก่อนใคร โฮะๆๆๆ