กรี๊ด…ด การิน เวอร์ชันมาเลเซียมาแล้ว…แอ้วๆๆ
เพื่อนเจ้าขาหันมาทางนี้นิ๊ดส์นึง แล้วขอเสียงกรี๊ดดังๆ ต้อนรับ “การิน ฉบับการ์ตูน เวอร์ชันมาเลเซีย” กันหน่อยฮิ้ว…ว โฮะๆๆๆ สือหลิวล่ะไม่อยากจะโม้ว่าพี่ๆ กองบก.และทีม BLACK TOUFU ดีใจกันแค่ไหน ถึงขนาดปิดซอยเลี้ยงซาลาเปากันเลยน้า มาม๊ะ…เรามาดูหน้าตาปก “การิน เวอร์ชันมาเลเซีย” กันดีกว่า เผื่อเพื่อนๆ คนไหนได้ไปเที่ยวมาเลย์จะได้ซื้อมาฝากสือหลิวกันซักเล่มสองเล่ม อิๆ

ว้าว…การินของสือหลิวเท่สุดๆ ไปเล้ย

อร๊าย…การินจ๋า อย่ามองด้วยสายตาแบบนั้น สือหลิวจะละลายแว้ว
ปิดท้ายกันที่บทสัมภาษณ์ของพี่ๆ ทีม BLACK TOUFU จากนิตยสารชื่อดังจากประเทศมาเลเซีย “GEMPAK” หากใครอ่านไม่ออก สือหลิวก็มีแปลเป็นภาษาไทยมาให้ด้วยล่ะ แล้วพบกันใหม่คราวหน้านะเจ้าคะ สือหลิวรักทู้ก…กคน…น >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

โฉมหน้านิตยสาร “GEMPAK” เพื่อนๆ เห็นชื่อทีม BLACK TOUFU รึเปล่าเอ่ย


ลงหน้าคูสี่สีสดใส โดนใจสือหลิวที่ซู้ด…ด
บทสัมภาษณ์พี่ๆ ทีม BLACK TOUFU
- เริ่มวางแผนเขียนการ์ตูนเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? ย้อนไปประมาณหนึ่งปีก่อน ตอนที่สำนักพิมพ์พูนิก้าก่อตั้งขึ้นโดยมีคอนเซ็ปต์ว่า “การ์ตูนคู่นิยาย อ่านส่วนใดส่วนหนึ่งก็สนุกแต่อ่านทั้งสองส่วนสนุกเป็นทวีคูณ” จึงได้เริ่มต้นรับผิดชอบโปรเจ็ก “การินปริศนาคดีอาถรรพ์” ขึ้นมา ซึ่งตอนที่เราสร้างคาแรคเตอร์การินที่เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี ฉลาด แต่หลงใหลอยู่กับเรื่องราวอาถรรพ์เป็นความคิดที่แปลกใหม่และน่าสนใจ แม้จะใช้เวลาคิดมาไม่นานแต่ก็ประสบความสำเร็จได้เกินคาดทีเดียว
- อะไรคือแรงจูงใจสำคัญที่ทำให้เขียนการ์ตูนเรื่องนี้? กระแสการ์ตูนหนุ่มรูปงามที่ได้รับความนิยมขึ้นมามากๆ ทำให้เราอยากสร้างตัวละครที่ทั้งนักอ่านหญิงและชายมองว่าตัวละครตัวนี้มัน Cool มากๆ แต่ไม่ใช่จากความรู้สึกว่าหล่อหรือสวยแต่ต้องมีอะไรที่แตกต่างแปลกยิ่งกว่านั้นๆ
- ขั้นตอนการทำการ์ตูนเรื่องนี้มีอะไรบ้าง (อธิบายเป็นรายละเอียดอย่าง กำหนดเวลา ระบบการทำงาน การแบ่งงาน ฯลฯ) ? ทีมงานหลักของเรามีสามคนก็แบ่งเป็นส่วนหลักๆ ประมาณ 3 ขั้นตอน คือหนึ่งแต่งเรื่องและเขียนสตอรี่บอร์ด สองคือร่างภาพ และสามคือตัดเส้นและเก็บรายละเอียดอื่นๆ ซึ่งแต่ล่ะฝ่ายต้องประสานงานกันตลอด
- การ์ตูนเรื่องนี้จะมีกี่คดี ขอภาพรวมคดีทั้งหมดหรือเท่าที่มีด้วย? จริงๆ เคยคิดไว้ประมาณ 10 คดี แต่ในภาคแรกมี 3 คดี เราก็ต้องไปรับโปรเจ็คอื่นมาเขียนต่อก่อนครับ หากมีโอกาสก็จอยากะกลับมาเขียนส่วนที่เหลือเหมือนกัน
- ใครเป็นคนออกไอเดียในการเขียนการ์ตูนการินมากที่สุด? คอนเซ็ปต์หลักๆ จะเป็นการพูดคุยกันในกองบรรณาธิการกับนักเขียนครับ ทั้งในเรื่องรายละเอียดในคดีต่างๆ ซึ่งที่นี่ทีมงานกองบรรณาธิการกับนักเขียนจะมีการทำงานที่ใกล้ชิดกันมาก แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันตลอด เรียกว่าถึงบอกว่าเราเป็นทีม 3 คนแต่ก็เหมือนกับทำงานร่วมกันเป็นทีม 10 คนเลยทีเดียวแหละ(หัวเราะ)
- ช่วยอธิบายความคิดเห็นเกี่ยวกับวงการการ์ตูนไทยทุกวันนี้ด้วยค่ะ? Tohfu P: อยู่ในช่วงค้นหาเอกลักษณ์ของตัวเอง อาจจะเป็นอะไรที่มากกว่าแค่ลายเส้นที่ปัจจุบันใกล้กับของญี่ปุ่น บางที่อาจจะเป็นรูปแบบการทำงานหรือเนื้อหาในการนำเสนอก็ได้ แต่ช่วงนี้ก็เกิดความหลากหลายขึ้นมากทีเดียวTohfu S: ก็กำลังค่อยๆ เติบโตนะขึ้นเรื่อยนะ ถ้าตลาดเปิดกว้างกว่านี้มีผู้ลงทุนมากขึ้น มีนักเขียนมากขึ้นก็น่าจะก้าวกระโดษได้เร็วกว่านี้Tohfu D: นักเขียนไทยที่มีฝีมือมีอยู่มาก แต่คนผลักดันมีน้อย จะว่าไงดีล่ะ…เหมือนกับว่าธุรกิจนี้ไม่ค่อยมีใครสนใจมากนัก แต่นักเขียนส่วนใหญ่ก็ยังมีความเชื่อมั่นอยู่นะ ผมก็คนหนึ่งล่ะ
- อิทธิพลการ์ตูนญี่ปุ่นในไทยมีมากน้อยแค่ไหน การ์ตูนเรื่องไหนที่เป็นแรงจูงใจสูงสุดของเต้าหู้ดำ? Tohfu P: มากมายเลยทีเดียว อาจจะมากเกินไปด้วยซ้ำ ทั้งในแง่ความคิดอ่านหรือการทำงานการ์ตูนTohfu S: แน่นอนว่ามาก พวกเรา…อย่างน้อยก็ผมก็เป็นนักเขียนที่เกิดมาในช่วงที่การ์ตูนญี่ปุ่นบูมมากในไทย ทำให้วิธีคิดหรือลายเส้นเอียงเอนไปทางญี่ปุ่นเสียมากเลยแหละTohfu D: จริงๆ ในไทยก็เคยมีการ์ตูนแบบของตัวเองนะ แต่อิทธิพลการ์ตูนญี่ปุ่นมีผลต่อนักอ่านไทยมากเสียจนบางทีการ์ตูนเหล่านั้นไม่ถูกพูดถึงเลยด้วยซ้ำ
- เต้าหู้ดำมีนักเขียนการ์ตูนไทยในดวงใจมั้ย? Tohfu P: ผมคงเป็นคุณต่าย (Rabbit) นักเขียนการ์ตูนตลกในไทยTohfu S: มังกร (Dragon) สรพล นักเขียนไทยคนหนึ่งที่เคยมีผลงานมากมายTohfu D: ภาณุวัฒน์ วัฒนานุกูล ผู้เขียน EXE การ์ตูนไทยเรื่องหนึ่งที่ลงในนิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นในไทย
- วงการการ์ตูนไทยมีอนาคต (ทั้งในประเทศและนอกประเทศ) จนทำให้นักวาดการ์ตูนไทยเลือกทำอาชีพนี้เป็นอาชีพแรกหรือไม่? ถ้าดูที่อดีตจนถึงปัจจุบันคงยังยาก แต่แนวโน้มก็ดีขึนเรื่อยๆ ในอนาคตน่าจะมีโอกาสที่ผลงานของไทยได้รับการยอมรับจากชาวต่างชาติบ้าง ปีที่แล้ว นักเขียนของ สำนักพิมพ์เราก็เข้ารอบ 16 เรื่องสุดท้ายจากรางวัล “International Manga Award” เราก็เชื่อว่าถ้าเราตั้งใจมากขึ้นอนาคตก็ยังน่าจะมีความเป็นไปได้อยู่ โดยเฉพาะการที่เห็นเด็กรุ่นใหม่ๆ เริ่มยอมรับการ์ตูนไทยมากขึ้นก็เป็นสัญญาณที่ดีมากทีเดียว
- ความคาดหวังที่มีต่อวงการการ์ตูนไทยของคุณคืออะไร? ได้รับการยอมรับในระดับโลก แหม…พูดไป ใครๆ ก็คงต้องฝันใหญ่ไว้ก่อน ถ้ามีโอกาสเห็นตัวการ์ตูนของตนเองเป็นสินค้าเมอร์ชานไดซ์วางขายในต่างประเทศคงภูมิใจดีพิลึก
- เต้าหู้ดำรู้เรื่องเกี่ยวกับวงการการ์ตูนมาเลย์มากน้อยแค่ไหน? เคยเห็นการ์ตูนของมาเลย์บ้างเหมือนกัน บางเรื่องก็มีลายเส้นน่าอ่านทีเดียว แต่ก็อ่านไม่ออก แต่ก็ไม่รู้จักชัดเจนมากนักหรอกครับ
-มีนักเขียนชาวมาเลย์ที่รู้จักหรือไม่? ตอนนี้ยังไม่รู้จัก แต่เห็นลายเส้นแล้วตกใจเหมือนกัน คิดว่าผลงานขนาดนี้ในอนาคตอาจจะมีผลงานที่โด่งดังจนเรารู้จักดีเลยก็ได้ ว่าแต่ชาวมาเลเซียรู้จักนักเขียนไทยคนไหนมั่งมั้ยน้า (หัวเราะ)
- รู้สึกอย่างไรที่การินจะได้ตีพิมพ์ในมาเลเซีย? ดีใจมากๆ และหวังว่านักอ่านจะสามารถสนุกกับ “การินปริศนาคดีอาถรรพ์” จริงๆ ก็อยากรู้มากๆ เลยว่าเวลาที่คนอื่นมองการ์ตูนของเราจากมุมมองที่แตกต่างแล้วรู้สึกอย่างไรบ้าง
- พอเห็นการ์ตูนของตัวเองตีพิมพ์ในประเทศมาเลเซียแล้ว แผนการที่จะทำอะไรต่อไปในวงการการ์ตูนมาเลย์หรือไม่? ถ้ามีโอกาสที่นักอ่านชาวมาเลย์จะได้อ่านนิยายด้วยเราก็คงดีใจ เพราะเนื้อเรื่องจะได้สมบูรณ์มากขึ้น และหวังว่าเราจะมีโอกาสได้สร้างสรรค์ผลงานเรื่องอื่นๆ ให้ชาวมาเลย์ได้อ่านก็ต่อ
- มีที่ไหนในมาเลเซียที่เต้าหู้ดำอยากไปไหม?
เกนติ้ง กัวลาลัมเปอร์
หมายเหตุ:
Tohfu P= พี่โป้ง
Tohfu S= พี่สกล
Tohfu D=พี่เดียร์
Comments(6462)

